اسرار هفت شهر عشقی که حجاج به دور آن می گردند‏

دسته‌بندی: گوناگون
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷ مرداد ۱۲, جمعه ساعت ۹:۲۷۰ رأیبدون امتیاز
اسرار هفت شهر عشقی که حجاج به دور آن می گردند‏

گروه جامعه ــ‌ براى هفت دور طواف حجاج وجوهى از لطایف عرفانى بیان شده است که درک آن می تواند به منزله پیمودن هفت شهر عاشقی باشد.

به گزارش ایکنا؛ حجاج باید در طواف هفت دور (شوط) گرد کعبه بچرخند. عدد هفت رمز و رازى دارد؛ هفت آسمان، سبع المثانى قرآن، هفت دریا، هفت روز هفته، هفت بطن قرآن و هفت شوط طواف. براى هفت دور طواف وجوهى از لطایف عرفانى بیان شده است.

وجه اول: سر هفت دور طواف این است که آدمى داراى هفت اخلاق رذیله است که گاهى از آن تعبیر به «هفت شوط حجاب» مى‏ شود. اخلاق رذیله عبارتند از؛ عجب، کبر، حسد، حرص، بخل، غضب و شهوت. سالک باید این‏ها را زائل و به جاى آن هفت اخلاق حمیده را جایگزین کند که عبارتند از: علم، حکمت، عفت، شجاعت، عدالت، کرم و تواضع.

وجه دوم: خداوند اقلیم‏ هاى هفت گانه دارد که گاهى از آن تعبیر به افلاک سبعه مى‏ شود. این آیه که فرمود: «خَلَقَکُمْ أَطْواراً» ناظر به طورهاى هفت گانه افلاک و اقالیم است. احتمال دارد که هفت شوط طواف، اشاره به سیر در اطوار خلقت و افلاک سبعه داشته باشد.

وجه سوم: هفت دور طواف شاید اشاره به هفت مرحله نماز داشته باشد. مراحل نماز عبارتند از؛ قیام اول، رکوع، قیام دوم، سجده اول، نشستن میان دو سجده، سجده دوم و نشستن براى تشهد. این حرکات هفت گانه که‏ در نماز حضور، سالک به جاى مى‏ آورد، آثار روحانى و معنوى دارد؛ انسان را به عالم ارواح و نشئه نماز واقعى وارد مى‏ کند. شاید به همین دلیل باشد که در برخى از روایات طواف را نماز دانسته‏ اند.

وجه چهارم: هفت هزار حجاب. ابوحمزه ثمالى از امام زین العابدین(ع) درباره علت هفت شوط طواف سؤال مى‏ کند، امام(ع) پاسخ مى‏ دهند: «خداوند به ملائکه فرمود: مى‏ خواهم در زمین براى خود خلیفه‏ اى قرار دهم. ملائکه هم با فساد آدم آن را رد کردند. خداوند ملائکه را در هفت هزار حجاب نور قرار داد. آنها به عرش الهى هفت هزار سال پناه بردند تا این‏که رحمت خداوند شامل حال آنها شد و توبه آنها را پذیرفت و براى آنها بیت معمور قرار داد. از این رو هفت شوط را در طواف واجب کرد تا بندگان به ازاى هر یک هزار سال، یک دور طواف انجام دهند».

وجه پنجم: قرآن داراى هفت بطن است. «انَّ لِلْقُرآنِ ظَهْراً وَ بَطْنَاً وَ لِبَطْنِهِ بَطْنَاً الى سَبْعَةِ أبْطُن». زائر، با هر دورى گرد کعبه، به رمزى از رموز قرآن واقف مى‏ شود. انسان حج و عمره‏ گزار با هر شوطى از طواف به بطنى و تأویلى از قرآن کریم نائل مى‏ شود؛ لذا هفت شوط طواف مى‏ تواند اشاره به هفت بطن قرآن باشد. طواف به جز اسرار، آدابى هم دارد؛ آدابى نظیر: غسل، تواضع، سکینه و این‏که با پاى برهنه به مطاف برود، که هر یک از آنها سرى دارد.

یکى از مهم‏ترین مستحبات و آداب به هنگام طواف دعاست. این دعاها مضامین بلندى دارند؛ طواف کننده به خدا عرض مى‏ کند ما بندگان تو هستیم، پیشانى ما در قبضه قدرت توست، اگر ما را عذاب کنى به سبب گناهان ماست و اگر ما را ببخشى به سبب رحمت توست ... زائر در طواف مى‏ گوید: خدایا به تو نیازمندم و بیمناک و پناهنده‏ ام، نامم را عوض مکن و جسمم را تغییر مده» و چون در دور هفتم به آخر کعبه رسید دستانش را مى‏ گستراند و صورت و شکم خود را به کعبه مى‏ چسباند و مى‏گوید: «خدایا! خانه خانه توست و بنده، بنده تو و اینجا جایگاه پناه‏ آورنده به تو از آتش است.»

وجه ششم: انسان داراى هفت لطیفه و مرتبه است. عارفان براى مدارج انسانى تعابیرى دارند. در رابطه با منازل، مراحل و اطوار روح آدمى بیان‏ هاى متنوعى دارند.

وجه هفتم: هفت شهر عشق‏؛ باید هفت مرتبه به گرد کویش چرخید و این هفت شهر عشق را به پایان رساند. در این هنگام زائر با حالت سکر و حیرت در برابر نور اشراق الهى که از قلبش تلألؤ مى‏ کند زانو مى‏ زند، از سرّ خویش حکمت مى‏ طلبد و در کهکشان حقیقت به پرواز درمى‏ آید. زائر سالک تا حضرت بى نشان بالا م ى‏رود و به میهمانى ملائک درمى‏ آید. او در اوج گمنامى، خود را در دریاى اسرار احساس مى‏ کند و در زیر سایه او قرار مى‏ گیرد.

انتهای پیام

اشتراک‌گذاری

این مطلب برای شما مفید بود؟

بازخورد شما به بهبود کیفیت مطالب کمک می‌کند.

در حال بررسی رأی شما...