قضاوت ممنوع | چرا قضاوت میکنیم ؟ چگونه دیگران را قضاوت نکنیم؟

قضاوت ممنوع : چرا انسان ها همدیگر را قضاوت میکنند ؟ چگونه از قضاوت دیگران دست بکشیم ؟ در اینجا با مقاله ای درباره زندگی بهتر ، راهکارهایی برای قضاوت نکردن در خدمت شما هستیم. با ما همراه باشید. زود قضاوت کردن ، قضاوت ممنوع چرا انسانها همدیگر را قضاوت می … نوشته قضاوت ممنوع | چرا قضاوت میکنیم ؟ چگونه دیگران را قضاوت نکنیم؟ اولین...
زندگی بهتر ، راهکارهایی برای قضاوت نکردن در خدمت شما هستیم. با ما همراه باشید.
زود قضاوت کردن ، قضاوت ممنوع
چرا انسانها همدیگر را قضاوت می کنند؟
هر فردی که میبینید چیز خاصی برای ارائه به شما دارد–البته به شرط اینکه برای گرفتن دستتان باز باشد.
هر برخورد با نشان دادن چیزهایی درمورد خودتان که قبول میکنید و قبول نمیکنید، هدیه خودآگاهی عظیمتری را برایتان به همراه خواهد داشت. یک نگاه صادقانه به شما نشان میدهد که واکنشهای شما نسبت به دیگران، اطلاعات بیشتری درمورد خودتان به شما میدهد.
هیچوقت نمیتوانید با قطعیت بدانید که چه چیز به دیگران انگیزه میدهد. اما میتوانید چیزهایی در خودتان که میپذیرید یا قضاوتشان میکنید را دریابید.
بعنوان مثال، اگر کسی نظری درموردتان میدهد که درمورد چیزی است که خودتان هم در خودتان انتقاد میکنید، ممکن است آسیب ببینید. اما اگر خودتان درمورد آن اظهارنظر خودتان را نقد نکنید، ممکن است اصلاً ناراحتتان نکند.
واکنش ما به اظهارنظرهای دیگران همیشه به قضاوت شخصی ما از خودمان و احساس کمبود یا قدرت شخصیمان بستگی دارد، نه فرد مقابل.
اکثر قضاوتهای دیگران از یکی از سه علت زیر ریشه میگیرد:
۱. آن رفتار و خصوصیتتان برای خودتان هم قابل تحمل نیست.
بعنوان مثال، ممکن است خجالتی باشید و با فردی بسیار اجتماعی برخورد کنید. قضاوت شما چیزی شبیه به این خواهد بود: چقدر خودنما، خیلی پرسروصدا و آزاردهنده است. چون خودتان نمیتوانید آنطور رفتار کنید، به کسی که اینطور هست کینه میورزید.
این نوع قضاوت مشخص میکند که شما به طور کامل خودتان را بروز نمیدهید و درنتیجه از کسانیکه اینکار را میکنند نفرت دارید، حتی اگر اینکار غیرعمدی باشد.
آگاه شدن از واقعیت این واکنش و تلاش برای ابراز احساساتتان باعث میشود بسیار بهتر خود را بروز دهید.
۲. شما همان رفتار را نشان میدهید و از آن آگاهی ندارید، به همین علت وقتی آن را در کسی میبینید دوست ندارید.
همه ما با این وضعیت روبهرو شدهایم. یک نفر درمورد یکی از دوستان یا آشنایان شکایت میکند و شما با خودتان فکر میکنید، «خندهدار است، اون خودش همین رفتاری که فکر میکنه اشتباهه رو انجام میده!».
نگاهی صادقانه به خودتان بیندازید شاید خیلی از خصوصیاتی که در دیگران دوست ندارید، در خودتان باشد. اگر اینطور بود ممکن است باعث تعجبتان شود و به این ترتیب خود را بهتر پذیرفته و احساس درک و دلسوزی بیشتری نسبت به دیگران پیدا خواهید کرد.
۳. فردی حسود هستید و به همین دلیل به داشته های دیگران حسد می ورزید و آنها را قضاوت میکنید.
کسیکه در زمینهای به موفقیت رسیده باشد ممکن است شما را یاد عدم موفقیت خودتان در آن زمینه بیندازد. به موفقیت بالاتر او حسادت کرده و بعد سعی میکنید اشکالی در او پیدا کنید تا حس کمبود خودتان را جبران کنید.
ازآنجاکه الگوگیری انگیزه بسیار قویتری است تا رقابت، اگر سعی کنید به جای اینکه وقتتان را برای پیدا کردن عیب و ایراد در آن فرد تلف کنید، آن فرد را الگوی خود قرار دهید، موفقتر خواهید بود.
بیشتر قضاوتها و انتقاداتی که از دیگران میکنیم، استراتژیهای ذهن برای جلوگیری از بروز احساسات ناراحتکننده است. اما اگر ندانید این احساسات از کجا ناشی میشوند، ممکن است موجب ناراحتی بسیار بیشتر شود.
آگاه شدن از ذات این انتقادها به این معنی نیست که دیگر هیچ اولویتی ندارید، هنوز هم ممکن است متوجه برخی رفتارهای خاص که برایتان نامطلوب است، بشوید.
اما با درک درست و کمی تلاش، بصیرت و تمایز گذاشتن جای قضاوت و انتقاد را میگیرد و باعث میشود برای دیگران احساس دلسوزی و شفقت کنید، حتی اگر علاقه چندانی به آن رفتار نداشته باشید.
حداقل آن این است که بیتفاوت خواهید بود.
بصیرت، آگاهی و درک بدون واکنش احساسی است. قضاوتهایی که موجب واکنشهای احساسی میشوند کلید راهنما برای کمک به شما برای پیدا کردن بینش فردی است.
وقتی به جای قضاوت کردن دیگران، اعتقادات و تصورات آنها را کشف کنید، دری برای گستردن خودآگاهی و پذیرش خود باز خواهید کرد.
به جای اینکه اسیر دام نفس برای قضاوت دیگران شوید، اجازه بدهید واکنشها و قضاوتهایتان برای دست یافتن به خودآگاهی بیشتر کمکتان کند و بنابرآن به خوشبختی و موفقیت بیشتری دست خواهید یافت.
وقتی از قضاوت خود از دیگران بعنوان آینهای برای نشان دادن عملکرد ذهنتان استفاده کنید، انعکاس هر فرد میتواند هدیهای ارزشمند برایتان باشد و هر فردی که با او برخورد میکنید را به معلمی برایتان تبدیل خواهد کرد.
قضاوت درمورد دیگران
چطور دست از قضاوت دیگران برداریم؟
ما در جامعهای قضاوتگر زندگی میکنیم که پُر از افرادیست که مدام دیگران را قضاوت میکنند؛ کافیست خبرخوان رسانهی اجتماعیتان را بالا و پایین کنید. خیلی از ما دیگر نمیتوانیم بپذیریم که اگر کسی با نظر ما مخالف بود ایرادی ندارد.
اصلا اگر کسی به شیوهای مودبانه با نظر ما مخالف بود و همچنان دوست ما باقی ماند خیلی هم خوب است. اینکه همیشه گفتهاند: متضادها همدیگر را جذب میکنند کاملا درست است. متاسفانه دنیای امروز متحول شده و ما به جای اینکه به عقیدهی مخالف احترام بگذاریم، با تایپ کردن چند کلمه، فرد مقابل را منهدم میکنیم و وقتی هم این کار را کردیم با افتخار سینه جلو میدهیم و این کارمان را به همهی دنیا اعلام میکنیم!
بسیاری از ما حتی نمیدانیم چقدر دیگران را قضاوت میکنیم. نامزد دوستمان را قضاوت میکنیم، زنی را که دهها کیلو از وزنش کم کرده قضاوت میکنیم، زنی را که موفق نشده ده کیلو از وزنش کم کند قضاوت میکنیم و … . این لیست هرگز انتها ندارد اما باید تمامش کنیم. سوال این است که چرا چنین میکنیم؟
رسانههای اجتماعی مسموم
اگر از رسانههای اجتماعی به درستی استفاده کنیم شیوهای کاملا مفید برای حفظ ارتباط با خانواده و دوستان هستند. متاسفانه این روزها رسانههای اجتماعی دنیایی آزاد شدهاند که میتوانیم پشت مانیتور پنهان شویم و هر چه میخواهیم بگوییم. رسانههای اجتماعی پُر شدهاند از کسانی که کاملا غریبهاند و با تازیانههای کلامی خود دیگران را قضاوت میکنند، صرفا به این دلیل که نگاه و عقایدی متفاوت دارند.
خیلی از ما در مواجهه با غریبهها راه و روشها و اتیکتهای شخصی خودمان را کاملا فراموش کردهایم و حتی گاهی با دوستان و خانواده نیز در فضاهای مجازی جور دیگری برخورد میکنیم. این روند باید متوقف شود. ما باید هنگام صحبت با دیگران آگاهانهتر عمل کنیم و افکار و عقاید خودمان را بشناسیم و بدانیم چه میخواهیم بگوییم یا تایپ کنیم. هر وقت شدیدا احساس کردید باید کسی را بابت عقیدهی متفاوتش در فضای مجازی «سر جای خود بنشانید»، یک لحظه مکث کنید و فکر کنید.
آیا اگر با او رودررو باشید هم همین حرفها را خواهید زد؟ اگر کسی چیزهایی که میخواهید بگویید را به شما بگوید چه احساسی خواهید داشت؟ اگر جوابهایی که به خودتان دادید باب میلتان نبود پس باید دوباره فکر کنید. قوانینی که در ارتباطات آنلاین و مجازی حاکماند مشابه همان اصول و قوانینی هستند که در روابط مجازی و رودررو وجود دارند. پس مهربان باشید و به دیگران احترام بگذارید.
آدمها قضاوتگر متولد نمیشوند؛ قضاوتگر به بار میآیند
یک کودک بلد نیست دیگران را مورد قضاوت قرار دهد تا زمانی که این رفتار را از اطرافش الگوبرداری کند. افرادی که دیگران را قضاوت میکنند معمولا سعی دارند با نقد رفتارهای دیگران، تمرکز و توجه خود را از مسائل خودشان به سمت دیگران معطوف کنند. در مورد عیب و ایرادهای دیگران حرف زدن خیلی راحتتر از مطرح کردن نقصهای خودمان است. حسادت و چشم طمع داشتن، عمدهترین دلایل رفتارهای قضاوت گرانهی ماست.
ما اغلب از جوانبی دیگران را قضاوت میکنیم که خودمان از همان جهت بیشترین احساس ضعف و آسیب پذیری را داریم. سعی کنید که قضاوتهای خود را حسادت تلقی کنید و بعد یک نفس عمیق بکشید و بابت چیزهایی که دارید قدردان باشید، بدون اینکه خودتان را با دیگران مقایسه کنید. اگر مدام خود را با اطرافیانتان مقایسه کنید چطور میتوانید در نوع خودتان بهترین باشید؟ این رفتار، سالم و سازنده نیست.
خودتان را جای طرف مقابل قرار دهید
تقریبا در هیچ شرایطی نمیتوانید مطمئن باشید که دلیل رفتارهای دیگران چیست. شاید کودکی به این علت جیغ و داد میکند که خوب نخوابیده است، نه اینکه پدر و مادرش بدترین والدین دنیا هستند. شاید کسی که کنار شما نشسته به این دلیل چاق است که بیماری خاصی دارد. همیشه سعی کنید پیرامون خود را از منظر دیگری ببینید. اگر مچ خودتان را هنگام بررسی و قضاوت دیگران گرفتید، سعی کنید مهربانتر باشید و درک همدلانهای از موقعیت دیگران داشته باشید. یادتان باشد که انتخابهای شخص شما تابع شخصیت و تربیت منحصر بفرد خودتان و شرایط زندگیتان هستند.
پس در مورد دیگران هم همینطور است و تجربیات و چالشها و داشتهها و نداشتههای هر کسی با دیگری فرق میکند. ما متفاوتها را قضاوت میکنیم چون چیزهایی که برایمان آشنا هستند به ما احساس امنیت میدهند و چیزهایی که با آنها آشنا نیستیم حس امنیت ما را تهدید میکنند.
دست از بد گویی کردن و حرفهای مفت بردارید
بد گویی و غیبت هیولایی است که دوستی را نابود میکند و اعتماد را از بین میبرد. وقتی در جمع دوستان هستید و درمورد کسی حرف میزنید که سلیقههایش با شما جور نیست ممکن است به راحتی در تلهی غیبت و قضاوت کردن او بیفتید. غیبت و بدگویی کردن نه تنها گناه است بلکه بیرحمانه و خبیثانه هم هست. از غیبت کردن و شایعه پراکنی هرگز چیز خوبی درنمیآید. پس جلوی خودتان را بگیرید، خیلی راحت میتوانید خود را از گفتگوهایی که بدگویی و غیبت دیگران در آن جریان دارد کنار بکشید.
وقتی دوستان شما ببینند حاضر نیستید در در غیبتهایشان شریک شوید میفهمند که دیگر نباید جلوی شما از دیگران بدگویی کنند و استانداردهای بالاتری برایتان درنظر خواهند گرفت. آنها شما را قابل اعتماد، مهربان و دلرحم میدانند و این برچسبها باعث میشوند ارزش و احترام بیشتری برایتان قائل شوند.
مراقبت لحن و کلامتان در صحبت با دیگران باشید
اگر واقعا و از صمیم قلب مایلید با توصیههایتان به کسی کمک کنید باید مراقب چیزهایی که میگویید باشید. اگر میخواهید در مورد ارزشها و معیارهای خودتان با او حرف بزنید باید بدانید که اختیار و تصمیم گیری با طرف مقابلتان است که تشخیص دهد چه چیزی به صلاحش است. از کلمات منفی، خود پسندانه و نکوهش گرانه استفاده نکنید. مثلا به جای اینکه به کسی مستقیما بگویید چه چیزی برایش بد و مضر است، به او جایگزین ارائه بدهید. همه چیز به نحوهی انتقال پیامتان برمیگردد. اگر سعی کنید کلامتان مهربانانه و نه قضاوتگر باشد، روابط تان دوام و عمق بیشتری خواهد داشت.
وقتی احساس میکنیم توسط دیگران قضاوت میشویم آزرده شده و میرنجیم، پس چرا دیگران را با قضاوت خود برنجانیم؟ این یک چرخهی معیوب است که نهایتا دوستی و رابطهی ما را نابود خواهد کرد. همدلی چیزی است که اطمینان و صمیمیت را تغذیه میکند و این امکان وجود ندارد که رابطهای بدون اعتماد متقابل، سالم بماند. چطور میتوانیم به کسی که مدام قضاوتمان میکند اعتماد کنیم؟
این بار اگر احساس کردید نگاهتان به کسی قضاوت گرانه است، مکث کنید و فکر کنید:
«چرا این کار را میکنم؟»
«آیا دوست دارم او هم مرا قضاوت کند؟»
«اگر او با نظر من مخالف است ایرادی دارد؟»
همیشه قبل از حرف زدن خوب فکر کنید، این فکر کردن میتواند شامل درک و فهم دیگران و کمی مهربانانهتر رفتار کردن با آنها باشد. سعی کنیم با انگیزه دادن و احترام قائل شدن برای همدیگر فضای ارتباطات را قابل تحملتر بکنیم؛ دنیا به اندازهی کافی منتقد دارد!
قضاوت نکنیم
قضاوت ممنوع | چرا قضاوت میکنیم ؟ چگونه دیگران را قضاوت نکنیم؟
منبع: برترین ها / بیتوته / مردمان