در همین نزدیکی

از کنار دیوارها بگذری، به یک در میرسی. آن پشت، جایی است دور از غوغا. داخل شو، گوش کن:
جیکجیک
خشخش
هوهو
صدای گنجشکهای روی درخت، صدای خشخش برگهای خشک زیر کفشت، صدای باد در میانهی شاخ و برگهای درختان. گویا سمفونی میزنند.
نگاه کن! ماهیهای قرمز از غمهای بیرون حوض خبر ندارند، خوشحال و شاد به دنبال یکدیگرند. نیلوفرها را میبینی، روی آب ساکن، جا خشک کردهاند. درختها را نگاه کن، یعنی از آن بالا خدا را میبینند؟
پشت آن درختها چیست؟ یک خانه. پشت آن پنجرهها چهطور؟ یک دنیا خاطره.
روی صندلی چوبی بشین. یک استکان چای یا شاید یک بستنی خنک. مزه کن. با همهی بستنیهای دنیا فرق دارد، بستنی همراه زندگی.
زندگی را مزه کن، بو کن، ببین، بشنو، حس کن، در همین نزدیکی، در تهران، در باغ نگارستان.
عکس و متن: نوید صالحی
15ساله از تهران