حسینی معتقد بود" حماسه، دم و بازدم تاریخ بشری است، بی‌حماسه، تاریخ می‌میرد و حماسه کربلا دم و بازدم عمیقی است که نوباوه اسلام را از گزند اختناق، مصون داشت و یادکرد این حماسه در هر روز و در هر سال، ادامه نفس عمیقی است که تعلق به سینه‌های آینه‌وار پیرامون حق و حقیقت دارد. دوستی حق، مرز نمی‌شناسد، زیرا حق از شناسنامه و اوراق هویت، بی‌نیاز است".
چند نمونه از اشعار سید حسن حسینی با موضوع عاشورا و امام حسین(ع) بدین شرح است:
هشدار که یار ناامیدی نشوی
زنهار که غرقه در پلیدی نشوی
رفتند حسینیان و گلگون کفنان
هشدار در ین عرصه یزیدی نشوی
*****
یاری که پر از خون جگر شد جامش
این بود به روز واپسین پیغامش
آن کس که ره حسین را می‌پوید
شهد است شرنگ عاشقی در کامش
*****
آن دم که به سوی رزمگه باره کشید
آن نعری عاشقی دگر باره کشید
لبیک گلوی کودک شش ماهه
خون بود که تا ستاره فواره کشید
*****
لب تشنه ام از سپیده آبم بدهید
جامی ز زلال آفتابم بدهید
من پرسش سوزان حسینم یاران
با حنجره ی عشق جوابم بدهید
