طرحی برای زنده مانی یک تمدن

در این مطلب آمده است : استان اصفهان همواره بــه عنوان استانی تاثیر گذار در دل کشور عزیز مان ایران ، اثرات غیر قابل انکاری را در اقتصاد ، سیاست ، فرهنگ ، توسعه صنعت و ... داشته است و این تاثیر گذاری این روزها با تنگنایی که در زمینه تامین آب مورد نیاز کشور ایجاد شده ، به مسلخ بی توجهی رفته و از استانی تاثیر گذار به استانی بحرانی تبدیل شده است ، استانی که هر چند هنوز هم نفس می کشد ، بار مشکلاتش را خودش بر دوش می گیرد و همواره معین پایتخت و محل رفع و رجوع برخی از مشکلات دیگر مجاورانش هم هست ، این روزها درگیر خشکسالی مهلکی شده که مهاجرت از این استان بــه استان هــای شمالی کشور را افزایش داده ، جمعیت بیکاری را از خط تعادل و میانگین کشوری گذرانده و دیگر معضلاتی که از حوصله این بحث خارج است.
از این رو به تازگی طرحی مطرح شده که حداقل بتوان از آن طریق رودخانه قدیمی و تاریخی شهر را زنده کرد و در خلال آن آبراهی برای کشاورزان شرق استان باز کرد.
کشاورزانی که چندی است از خشکسالی ، برهوتی در زندگی اشان باز شده که به سبزی کشاندن این برهوت کار آسانی نیست ، لذا قرار است از این طریق آب با لوله به ابتدای رودخانه زاینده رود در شهر اصفهان منتقل و پس از رهاسازی در بستر رودخانه، در پایان شهر این آب بــه میزان مشخصی تحویل کشاورزان شرق گردد .
لذا با اجرای این طرح می توان دو هدف مشخص گردشگری و کشت در شرق اصفهان را بــا یــک تیــر نشانه رفت . چرا که این اقدام هم زاینده رود را در دل اصفهان جاری و ساری می سازد و هم این که میزان مشخصی از آب را بــه کشاورزان شرق می رساند و البته که این طرح موقت بوده و در بلند مدت مدیران و مسئولان بــه دنبال انتقال موثر و مثمر آب بین حوضه ای رفته و با اجرای قانون حق آبه ها ، اعتدال بخشی در این زمینه را اجرایی خواهند کرد ، اما این اهتمام برای احیای دوباره زاینده رود و جلوگیری از مرگ یک تمدن باستانی بی شک ستودنی است.
/6026/7141