این کتاب درواقع ادای احترامی است به «آیلان کردی»، کودک سه‌ساله سوری که جسد او در سال ۲۰۱۵ میلادی در سواحل ترکیه پیدا شد و واکنش‌های جهانی زیادی را به همراه داشت.
«خالد حسینی» پس از دیدن عکس‌های منتشرشده از «آیلان کردی» تصمیم به نگارش این داستان گرفته است. این کتاب روایتگر داستانی مختصر و ویران‌کننده از زبان پدری است که پسرش را با قایق از سوریه خارج کرده است. این پدر در واگویه‌های خود مدام دعا می‌کند که آب‌های وسیع دریا، فرزندش را ایمن نگه دارند. خالد حسینی همچنین به زندگی این کودک سوری در شهر حمص و پیش از جنگ و مهاجرت نیز می‌پردازد و نشان می‌دهد شهری که روزگاری خانه نام داشت چگونه به یک منطقه جنگی مرگبار تبدیل شده است.
در نوشته پشت جلد کتاب می‌خوانیم: مادرت امشب اینجا به همراه ماست، مروان. در این ساحل سرد و مهتابی، در میان نوزادان گریان و زنانی که به زبانی که ما نمی‌دانیم، دلمشغولی‌هایشان را بر زبان می‌آورند. همه ما بی‌قرار رسیدن صبح و طلوع خورشیدیم و در عین حال، همه ما از رسیدن آن در هراسیم. همه ما به دنبال خانه می‌گردیم. به تو گفتم: «دستم را بگیر. هیچ اتفاق شومی رخ نخواهد داد.» اما این‌ها واژگانی تهی بیش نبودند. فریبی پدرانه...
