در‌کنار تحقق این آرزوها، خیران مدارسی را اجاره و درآن به ٣٠٠دانش‌آموز، خدمات بهداشتی، روان‌شناسی، کلاس‌های تقویتی و... ارائه می‌کردند. اما این روزها به‌دلیل زیادشدن هزینه اجاره مدارس، کمک‌خیران کفاف اجاره و دیگر مخارج مورد‌نیاز را نمی‌دهد؛ از‌طرفی آموزش‌وپرورش نیز در‌این‌خصوص با این خیران همکاری نکرده است. با این روند، نگرانی از ادامه فعالیت خیران برای کمک به ٣٠٠دانش‌آموز وجود دارد.
یکی از اعضای مرکز دختران آفتاب هشتم در این خصوص،می‌گوید: این گروه خیریه چند‌سال است که در حاشیه شهر مشهد، فعالیت‌های خیرخواهانه انجام می‌دهد و پس‌از کسب تجربه به این نتیجه رسیده‌ایم که یکی از مناطق حاشیه شهر که دانش‌آموزان مستعدی دارد، منطقه خواجه‌ربیع است.
اعظم علیزاده در گفت‌و‌گو با خبرنگار شهرآرا تصریح می‌کند: مرکز دختران آفتاب هشتم باتوجهبه این رویکرد، سعی کرده جمعی از دختران دانش‌آموز در دوره ابتدایی را هفته‌ای یک بار دور هم جمع کند و به آن‌ها خدمات بهداشتی، فرهنگی، تفریحی و آموزشی ارائه کند.او می‌افزاید: در‌مجموع تعداد دانش‌آموزانی که از سوی در مرکز حمایت می‌شوند ٣٠٠نفر است و بیشتر این دانش‌آموزان از خانواده‌های بی‌سرپرست و بد‌سرپرستی هستند که برخی از آنان برای نان شبشان هم مانده‌اند، اما درعینحال با‌هوش و با‌استعدادند و مانند بسیاری از دختر‌بچه‌ها آرزوهای زیادی دارند.علیزاده، راضیکردن خانواده‌های این دانش‌آموزان برای حضور در این مدرسه حمایتی را بسیار سخت توصیف می‌کند و می‌گوید: باتوجهبه اینکه در این منطقه فقر فرهنگی وجود دارد، راضیکردن خانواده‌ها برای حضور دانش‌آموزان در کلاس‌های این مدرسه حمایتی بسیار سخت است. اما ما آن‌ها را راضی و مدرسه‌ای هم برایشان اجاره کرده‌ایم.
برای اجاره ماهیانه مدرسه مشکل داریم
او با اشاره‌به اینکه اجاره مدرسه امام‌رضا(ع) که در هفته یک روز از بچه‌ها پذیرایی می‌کند، ماهیانه یک‌میلیون و ۵٠٠هزار‌تومان است، ادامه می‌دهد: متأسفانه طی ماه‌های اخیر وضعیت مالی و شرایط اقتصادی آن‌قدر سخت شده که خیران برای پرداخت هزینه‌ها با مشکل مواجه شده‌اند؛ از همین رو چند ماه برای گرفتن مکانی دیگر تلاش کردیم که متأسفانه این تلاش‌ها تاکنون بی‌نتیجه بوده است.
این عضو مرکز دختران آفتاب هشتم با بیان اینکه اغلب افرادی که در این مرکز حضور دارند، استاد دانشگاه فردوسی هستند، تصریح می‌کند: باتوجهبه مشکلات بهوجودآمده از نظر اقتصادی، هفت‌ماه تلاش کردیم تا آموزش‌وپرورش را برای تأمین مکانی به‌منظور برگزاری فعالیت‌های این مرکز راضی کنیم، اما متأسفانه تمامی نامه‌نگاری‌ها و مکاتبات ما تاکنون بی‌نتیجه بوده است.او با اشاره به اینکه «پس‌از تلاش‌های زیاد توانستیم مدرسه امام‌رضا(ع) را با چنگ و دندان نگه داریم اما اجاره مدرسه بسیار زیاد است»، بیان می‌کند: در ادامه فعالیت‌ها برای گرفتن فضایی آموزشی، دست به دامن خیران شدیم و حتی از‌طریق تهران هم پیگیری کردیم. خیری پیدا شده که توان ساخت مدرسه را دارد، اما در منطقه خواجه‌ربیع مشکل تأمین زمین وجود دارد.
١١ هزار متر زمین دارند اما...
علیزاده اظهار می‌کند: پس‌از مکاتبات با شهرداری منطقه، قرار شد زمینی را دراختیار ما قرار دهند اما با‌وجود موافقت برای اختصاص یک قطعه زمین، متأسفانه هنوز این اقدام به نتیجه نرسیده است. از‌طرفی آموزش‌وپرورش نیز ١١هزار متر زمین فقط در خیابان بهمن۴۴ دارد اما از دادن یک قطعه هزار‌متری از این زمین‌‌ها نیز امتناع می‌کند.
وی با بیان اینکه فعالیت‌های مختلف برای برپا‌نگهداشتن فعالیت‌های این مرکز به‌منظور حمایت از دختران ابتدایی منطقه صورت گرفته اما هنوز به نتیجه نرسیده است، می‌گوید: گویا از‌هم‌پاشیدن این مرکز برای مسئولان مهم نیست. این مرکز تنها مرکز حمایتی منطقه با رویکرد آموزشی است و اگر این شرایط ادامه یابد، باید از منطقه برویم.
این عضو مرکز دختران آفتاب هشتم در پاسخ به این پرسش که «به‌جز شهرداری و آموزش‌وپرورش با ارگان‌ها و نهادهای دیگری همچون آستان قدس نیز مکاتبه‌ای صورت گرفته است یا خیر؟» بیان می‌کند: به‌دلیل آنکه ماهیت این کار آموزشی است، همه اقدامات به آموزش‌وپرورش باز‌می‌گردد و باتوجهبه اینکه آموزش‌وپرورش هم همکاری نمی‌کند، دیگر نمی‌دانیم باید چه کنیم.
مدل زمین‌های دارای کاربری آموزشی
باتوجهبه این اظهارات، سراغ مدیرکل آموزش‌وپرورش خراسان رضوی می‌رویم که وی با اظهار بی‌اطلاعی از مشکل این مرکز و دانش‌آموزان تحت حمایت آن، می‌گوید: دو مدل اراضی و املاک آموزشی در شهر وجود دارد. برخی زمین‌هایی هستند که با کاربری آموزشی و تحت‌اختیار ارگان‌ها و سازمان‌های دیگر نظیر شهرداری است و برخی اراضی با کاربری آموزشی دراختیار آموزش‌وپرورش است. قاسم علی خدابنده می‌افزاید: درباره زمین‌هایی که دراختیار آموزش‌وپرورش قرار دارد و در آن منطقه نیاز به ساخت مدرسه است، درخواست‌ها برای ساخت ارائه و بررسی می‌شود. اما درباره زمین‌هایی با کاربری آموزشی که دراختیار دیگر نهادهاست، هر مؤسسه و فردی که می‌خواهد مدرسه یا فضای آموزشی بسازد، باید با آن نهاد یا سازمان به توافق برسد.
او با بیان اینکه برخی مؤسسات خیریه و مراکز غیر‌دولتی متقاضی زمین هستند، ادامه می‌دهد: البته در‌این‌زمینه اگر ما قطعه زمینی را دراختیار یکی از مؤسسات بگذاریم، دیگر مؤسسات اعتراض خواهند کرد؛ درعینحال مؤسسه‌ای که در خواجه‌ربیع اقدام به فعالیت‌های آموزشی می‌کند، می‌تواند درخواست خود را از‌طریق حوزه حقوقی این اداره کل پیگیری کند.
نمی‌توانیم کمک کنیم
علی ابری‌اول که زمانی ریاست منطقه تبادکان آموزش‌وپرورش را بر‌عهده داشت و امروز در سمت معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی این اداره کل مشغول به کار است، هم در این باره می‌گوید: در منطقه گلشهر، خواجه‌ربیع و بولوار توس که جزو منطقه تبادکان محسوب می‌شوند، کمبود فضای آموزشی بسیار زیاد است. برای افزایش فضای آموزشی در این مناطق، پنج‌سال است که با آستان قدس و شهرداری در‌حال رایزنی هستیم تا زمین‌هایی را که کاربری آموزشی دارد، دراختیار قرار دهند، به این امید که خیرانی نیز که آمادگی ساخت مدرسه را دارند، پای کار
بیایند.ابری‌اول با تأکید بر اینکه «در این منطقه به‌سختی توانسته‌‌ایم مدارس را دو شیفت کنیم و اگر بخواهیم بر مبنای استانداردها عمل کنیم باید کلاس‌های مدارس در این منطقه در سه نوبت برگزار شوند»، تصریح می‌کند: آموزش‌وپرورش در منطقه خواجه‌ربیع زمین و فضای آموزشی ندارد.
او درباره مشکلات بهوجودآمده برای مرکز دختران آفتاب هشتم می‌گوید: این مرکز یک نهاد غیرانتفاعی محسوب می‌شود و ما نمی‌توانیم براساس قانون به آن‌ها کمک کنیم.
این مقام مسئول ادامه می‌دهد: در منطقه خواجه‌ربیع زمین نیست، اما اگر زمین هم باشد، نمی‌توانیم براساس قانون، زمینی به این مرکز بدهیم؛ چرا‌که با ما برخورد خواهد شد. حتی مجاز نیستیم مدرسه‌ای را دراختیار آن‌ها قرار دهیم؛ چرا‌که این مرکز غیرانتفاعی است می‌توانستیم کمک کنیم. و باید خود هزینه‌ها را بپردازد؛ اگر دولتی بود
