داستانی انسانی از دانشکده
اولین سانس سینماگلشن به فیلم «سال دوم دانشکده من» رسول صدرعاملی اختصاص داشت. همکاری رسول صدرعاملی بهعنوان کارگردان با پرویز شهبازی در جایگاه نویسنده، دو هنرمندی که هر دو تجربه پرداختن به مسائل و مشکلات دختران جوان را در آثارشان دارند، در وهله اول خود یکی از جذابیتهای فیلم محسوب میشود که همین موضوع شاید باعث استقبال خوب تماشاگران از جدیدترین ساخته صدرعاملی در پردیس سینمایی گلشن شده بود. سالن فردوسی این سینما در سانس اختصاصیافته به فیلم «سال دوم دانشکده من» بهطور کامل پر شده بود و علاوه بر صندلیهای سینما، دیگر صندلیها در راهروها برای علاقهمندان در نظر گرفته شده بود. «سال دوم دانشکده من» روایتگر داستان دو دوست است که با همکلاسیهایشان به اصفهان سفر میکنند و در این سفر با مشکلاتی روبهرو میشوند. رسول صدرعاملی بعد از ٩سال کار نکردن، به گفته خودش، سراغ موضوعی انسانی رفته است. او در فیلم «سال دوم دانشکده من» بهسراغ نسل جوان دهه٩٠ رفته و موضوع خیانت و وفاداری را محور داستان خود قرار داده است. هرچند که سال دوم دانشکده از پس بیان قصه اصلی خود بهخوبی برآمده است، طولانی بودن فیلم و نداشتن ضرباهنگ، تماشاگر را خسته و دلزده میکند، بهطوریکه احساس رضایت از به اتمام رسیدن فیلم در نگاه تماشاگران مشاهدهشدنی بود.
تکرار سمفونی نهم
سانس دوم اولین روز جشنواره فیلم فجر در پردیس سینمایی گلشن به فیلم سمفونی نهم محمدرضا هنرمند اختصاص داشت. سالن فردوسی نه همچون سانس اول اما تقریبا پر از تماشاگر بود. فیلم محمدرضا هنرمند با بازی ساره بیات، حمید فرخنژاد و محمدرضا فروتن در ٢٠دقیقه ابتدایی خود آن چنان کسلکننده بود که تماشاگر را حتی درمورد موضوع خود بلاتکلیف گذاشته بود اما از میان راه و از زمان همراه شدن ساره بیات با حمید فرخ نژاد، توانست تماشاگر را با خود همراه کند و در برخی صحنهها خندههایی نیز از او بگیرد. سمفونی نهم حرف جدیدی برای گفتن ندارد و به موضوع تکراری برخورد ملکالموت با انسان میپردازد و در حین ماجرای اصلی، داستانی عاشقانه را روایت میکند که حرفی برای گفتن ندارد. بعد از اتمام فیلم، واضحترین صحبتهایی که از تماشاگران شنیده میشد، به بلاتکلیفی آن و نداشتن هدفی برای روایت داستان برمیگشت. گویی این فیلم محمدرضا هنرمند نیز نتوانسته جذب کند. بود رضایت تماشاگران سینماگلشن را
