«آفتابنشینها» به همراه دو اثر امیر قویدل، دیگر کارگردان مشهدی در حالی به صورت غیررقابتی در اولین جشنواره فیلم فجر به نمایش گذاشتهشد که بیشتر در سایه آثار سینمایی چون «سفیر» فریبرز صالح، «مرگ یزدگرد» بهرام بیضایی، «اشباح» محمدرضا میرلوحی و «خط قرمز» مسعود کیمیایی قرار گرفت اما این اثر سینمایی باعث تداوم حرکتهای روبهجلوی این حلقه از سینماگران شد. حضور علی نصیریان از ویژگیهای دیگر «آفتاب نشینان» محسوب میشود که باعث ارتباط سینماگران مشهدی با تهران شد. اما این فیلم موجی در فیلمسازی سینماگران مشهدی ایجادکرد که سالهای سال شاهد تأثیراتش هستیم. فریدون جیرانی در سال ۶١ «رهایی» را با صدرعاملی نوشت و در سال ۶٢ دو فیلمنامه «سناتور» و «پرونده» را که حال و هوای انقلاب داشت، تحویل صباغزاده داد که در هر دو اثر، غلامرضا موسوی بهعنوان تهیهکننده و بیژن امکانیان بهعنوان بازیگر حضور داشتند. اما امکانیان در سال بعد با فیلم «گلهای داوودی» نوشته جیرانی و کارگردانی صدرعاملی بهعنوان ستاره سینمای ایران معرفی شد. در سال ۶۴ و ۶۵ حلقه نویسندگی جیرانی و کارگردانی صباغزاده با دو فیلم «گمشده» و «تصویر آخر» ادامه یافت تا اینکه فریدون جیرانی اولین فیلم خود را با بازی بیژن امکانیان به نام «صعود» کارگردانی کرد تا صعود حرکت این ۴ سینماگر به صورت گروهی بازبماند. هرچند فیلمهایی که نام بردیم، در تنها جشنواره آن سالها، جوایزی را عاید این سینماگران نکرد، اما راهی را برای آنها هموار کرد که آنها تا سال ٩٧ که سیوهفتمین جشنواره فیلم فجر در حال برگزاری است، جوایز بسیاری را کسب کنند. فریدون جیرانی که بارها سیمرغ کارگردانی را از آن خود کرده، امسال فیلم «آشفتگی» را در ادامه سبک و سیاق «خفگی» دو سال گذشته، راهی جشنواره ٩٧ کرد. مهدی صباغزاده و بیژن امکانیان هم با همه فراز و نشیبهای هنریشان، بارها تندیس و دیپلم افتخار را در دستانشان احساس کردهاند و غلامرضا موسوی نیز که اکنون رئیس شورای عالی تهیهکنندگان سینمای ایران است، به طور حتم یکی از بزرگان سینمای کشور محسوب میشود. در جشنواره سیوهفتم، هرچند نامی از فریدون جیرانی و نیما جاویدی از سینماگران مشهدی ساکن تهران مشاهده میشود، اما کمتر از فیلمسازان ساکن مشهد خبری هست. موجی که از «آفتابنشینها» ایجاد شد، بعد از چند دهه دیگر هیچگاه برای فیلمسازی مشهد بهوجود نیامد و هیچگاه فعلهای «خواستن» و «توانستن» را از مدیری نشنیدیم و ندیدیم و اگرچه جوانانی چون نیما جاویدی، نیما اقلیما، سروش محمدزاده و ناصر ضمیری را که در مشهد فیلمسازی آموختند، نتوانستهایم در شهرمان نگه داریم اما مراقب امیراطهر سهیلیها و هادی حاجتمندها و علی خزاعیفرها باشیم که در گیرودار موج مهاجرت قرار نگیرند تا باز هم ما کماکان دلمان خوش باشد به سوسوی چراغی به نام فیلمسازی در پایتخت معنوی کشور.
آفتابنشینها
دستهبندی: فرهنگی و هنری
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷ بهمن ۱۴, یکشنبه ساعت ۸:۰۵۰ رأیبدون امتیاز

هنوز ۴ سال از انقلاب اسلامی و نیز ٢ سال از جنگ تحمیلی نگذشتهبود که سینماگران جوان مشهدی، جریانسازترین اثر سینمایی مشهد را تولید کردند و در اولین گام برگزاری جشنواره فیلم فجر به نمایش گذاشتند
شهرآرا آنلاین - سید جواد اشکذری| هنوز ۴ سال از انقلاب اسلامی و نیز ٢ سال از جنگ تحمیلی نگذشتهبود که سینماگران جوان مشهدی، جریانسازترین اثر سینمایی مشهد را تولید کردند و در اولین گام برگزاری جشنواره فیلم فجر به نمایش گذاشتند و ثابت کردند که «خواستن، توانستن است»، فقط یک ضربالمثل شعاری نیست. حتی در فضای سرد جنگِ دهه ۶٠ که نامش را دوران رخوت هنری گذاشتهبودند، میتواند حلقهای در شمایل یک تعاونی سینمایی شکل بگیرد که ۴ سینماگر جوان آن زمان و پیشکسوت این زمان را زیر یک سقف کنار هم قرار دهد تا آغاز حرکتی رو به جلو برای سینماگران مشهدی با ساخت چند فیلم سینمایی شود. فریدون جیرانی، غلامرضا موسوی و مهدی صباغزاده ٣٠ ساله و بیژن امکانیان ٢٨ ساله که از ابتدای دهه ۵٠ در سینمای جوان، فعالیتهای خود را با ساخت چند فیلم کوتاه آغاز کردهبودند، در اواخر دهه ۵٠ در دفتری سه در چهار، کلید فیلم «آفتابنشینان» را زدند و برای اولین بار حضور حرفهای در یک اثر بلند سینمایی را داشتند. از بین این ۴ جوان که در مشهد ساکن بودند، فقط صباغزاده در مشهد به دنیا آمدهبود؛ امکانیان زاده آبادان است، موسوی در تربتجام و جیرانی در بردسکن به دنیا آمدهبودند. در این حلقه، جیرانی برای اولینبار فیلمنامه «آفتابنشینان» را نوشت تا اولین اثر کارگردانی صباغزاده رقم بخورد و موسوی را بهعنوان تهیهکننده و بیژن امکانیان را به عنوان بازیگر به سینمای ایران معرفی کنند.
این مطلب برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود کیفیت مطالب کمک میکند.
در حال بررسی رأی شما...