به گزارش ایکنا؛ از نظر شهید بهشتی، پیروی از مراجع تقلید در اصول اعتقادی مطلقا جایز نیست و مراجع نیز نباید به استفتای مقلدین خود در مسائل این‌چنین پاسخ دهند. خلاصه سخنان شهید بهشتی چنین است:
«در مسائل اعتقادی هرکس باید خودش تحقیق کند؛ بنابراین تو ای انسان مسلمان، در این مسئله اعتقادی اگر خودت شایسته فکر و اندیشه و تحقیقی حق نداری به جوابی که فلان مرجع تقلید در مسئله عقیدتی نوشته است ترتیب اثر بدهی و او را بپذیری ... اگر این رشد را نداری این مسئله را کنار بگذار؛ چون در مسائل اساسی باید خودت اجتهاد کنی و حق تقلید از مرجع تقلید نداری.
از شما می‌پرسم کدام محفلی از محافل مردم ماست که اگر یک چنین بحثی در آن پیش آمد و یک دست خطی از فلان آقا در آن آوردند دهن‌ها را نکوبند؟! کدام محفل است؟ جامعه ما از این نظر چقدر جامعه توحیدی است؟ فرمول روشن است. تقلید در مسائل فرعی عملی درست است. من باید نماز بخوانم. من باید بدانم این غذا را بخورم یا نخورم؛ چون مورد احتیاج عملی من است. یا باید خودم مجتهد باشم یا باید از یک کارشناس بپرسم. در مسائل عملی فرمول رورشن است یا اجتهاد یا تقلید. اما در مسائل عقیدتی چه؟ اگر تقلید در مسائل عقیدتی جا داشت چرا قرآن اینقدر پرخاش می‌کند؟ قرآن می‌گوید وقتی پیامبری برای آنها می‌فرستیم که آیات ما را برای آنها می‌خواند می‌گویند: «إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ».
یک بام و دو هوا نمی‌شود. اگر تو می‌گویی مسیحی نمی‌تواند در اعتقادش در زمینه خدا و پیامبری مقلد پاپ باشد، پس چطور مسلمان حق دارد مقلد پاپ خودش باشد؟ من تعجّب می‌کنم از مراجعی که در این زمینه‌ها قلم روی کاغذ می‌آورند، چه‌طور متوجّه این خطای بزرگ خودشان نیستند. یک مرجع چه حقّی دارد در زمینه مسائل اعتقادی جواب استفتا بنویسد؟ چه کسی این حق را به او داده است؟ رفقا از مراجع انتقاد کنید! چه کسی گفته از حضرات انتقاد نکنید؟ نمی‌گویم توهین بکنید، انتقاد غیر از توهین است. انتقاد کنید و از او بپرسید چه کسی به تو حق داده است درباره مسئله اعتقادی جواب استفتا بنویسی؟
اگر استفتا از تو درباره مسئله اعتقادی صحیح است، عمل تمام مسیحیان که پیرو پاپ هستند هم درست است. همان اعتقادی که یک مسلمان شیعه نسبت به تو دارد، آن مسیحی هم نسبت به پاپ دارد. تو آنجا می‌گویی به او بگو در مسائل عقیدتی پیروی از بزرگان و سران و رهبران معنی ندارد. سپس می‌گویی این، فرمول قرآن است. پس چرا ضدّ این فرمول عمل می‌‌کنی؟ شما این بیراهه را نروید. این انحراف از توحید اسلام است.
قرآن این مراجعه منحرف حتی به علما را ضد توحید می‌شمارد. می‌گوید: «وَلَا یَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ». آیه دیگر دارد: «اتَّخَذُوا أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَالْمَسِیحَ ابْنَ مَرْیَمَ». [می‌گویند] فلان آقا خیلی زاهد است. یک مسئله اعتقادی پیش آمده، از که بپرسیم؟ از فلانی که یک‌پارچه تقواست. کی به شما گفته به او مراجعه کنید مسئله اعتقادی بپرسید. اگر آدم آگاه باتقوا باشد، وقتی به او مراجعه کنید می‌گوید برادر، بی‌خود به من مراجعه کردید. اگر مراجعه کردید و به شما جواب داد یا از کسانی است که لذت مریدبازی را بر هر لذت دیگر مقدم داشتند؛ یا جاهل و نادان است که به درد ما نمی‌خورد.
انتهای پیام
