خبرگزاری شبستان، گروه قرآن و معارف: آیت الله «سید محمود مجد»، تولیت حوزه علمیه و امام جماعت مسجد باقرالعلوم (ع) به مناسبت نهم دی ماه، روز بصیرت و میثاق امت با ولایت، با تقریر یادداشتی، به تحلیل ابعاد مختلف حوادث سال 1388 پرداخت که مشروح آن در ادامه می آید.
بسم الله الرحمن الرحیم
«یخادِعُونَ أللهَ وَ الَّذینَ آمَنُوا وَ ما یَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنْفُسَهُمْ وَ ما یَشْعُرُونَ؛ [به گمان خود] خدا و مؤمنین را فریب مى دهند؛ در حالى که جز خودشان را فریب نمى دهند؛ ولى نمى فهمند.»(سوره بقره، آیه 9).
هر حادثه ای دارای دو اثر بد و خوب است؛ اثر بد آن زیان های مالی وجانی است و اثر خوب آن افشا و برملاشدن اسرار پشت پرده است که شناخت و اثبات آن به جز، از آن راه میسر و ممکن نیست. پس از انقراض حکومت امویان و عباسیان، استعمار استعمارگران آغاز شد. پس از رحلت پیامبر اسلام (ص) مردم از امیرالمومنین (ع) پیروی نکردند تا زمام امور مسلمین را به دست گیرد ولی پس از مشا هده فجایع، قیام کردند و در سال 35 هجری به در خانه حضرت علی (ع) تجمع کردند و از ایشان خواستند زمام امو را به دست گیرد. این روند روشنگری همچنان ادامه یافت تا زمان غیبت کبری؛ و از آن پس این رسالت یعنی افشا گری و نگهبانی دین طبق دستور حضرت ولی عصر (عج) به علمای دارای شرایط واگذار گردید و در برابر این رسالت، استعمار گران و مزدوران آنان تبلیغات گسترده ای را با وسایل و رسانه های جمعی آغاز کردند تا حدیکه برخی از مردم که دارای دانش و فهم لازم نبودند در صحت ادعای علما و افشا گری آنان شک کردند.
«إِنَّ الَّذِینَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیْهِمُ الْمَلَائِکَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِی کُنْتُمْ تُوعَدُونَ؛ در حقیقت کسانى که گفتند پروردگار ما خداست سپس ایستادگى کردند فرشتگان بر آنان فرود مى آیند [و مى گویند] هان بیم مدارید و غمین مباشید و به بهشتى که وعده یافته بودید شاد باشید» (سوره فصلت، آیه 30).
قیام ها و نهضت هایی که تاکنون از بدو تاریخ در جهان رخ داده دو گونه بوده است؛ قیام هایی که به منظور احقاق حق محرومان و ستمدیدگان و مستضعفان و به نفع جامعه بوده، جهش ها و قیام هایی که برای رسیدن به آرمان ها و منافع شخصی صورت گرفته و انگیزه اجتماعی نداشته است و نوع گرایش انسان ها به هر یک از آن دو قیام، بستگی به کیفیت فرهنگ، ایده، آرمان و باورهای آنها دارد. در حرکت ها و جهش های اجتماعی که برخاسته از مصلحت ملت هاست رفع مشکلات جامعه نقش اساسی را ایفا می کند و سود مشخصی هدف نیست و فرآیند و بازتاب این هدف موجب تفاوت هایی بین این دو نوع قیام می شود:
1- در قیام های شخصی که جلب سود منظور تظاهرکننده است، عقب گرد و سستی وجود دارد زیرا قیام کننده وقتی مشاهده کرد جان اش در خطر است از منافع صرف نظر می کند ولی در نهضت های اجتماعی سستی وجود ندارد و قیام کننده تا پای از دست دادن جان ایستاده است.
2- در قیام های برخاسته از تمایل به کسب سود و منافع شخصی تظاهرکننده دست به هر کاری می زند و به جان و مال مردم تجاوز می کند و رسیدن به هدف را توجیه ارتکاب خلاف می داند و به تخریب و غارت دست می زند ولی قیام کننده اجتماعی رسیدن به هدف را توجیه تجاوز به جان و مردم نمی داند؛ به همین علت در زمان طاغوت عوامل شاه، سینما رکس آبادان را به آتش می کشند و باجه های تلفن عمومی و اتوبوس های شرکت واحد را تخریب می کنند تا قیام کنندگان انقلاب اسلامی ایران را متهم کنند که آنها با تمدن مخالف هستند. ما در نهضت های الهی که به مصلحت جامعه بشری بوده هرگز تخریب و غارت اموال مردم و متجاوز به جان مردم بی گناه را نمی بینیم ولی در قیام هایی که برای جلب منافع شخصی است، تخریب و غارت و آتش زدن اموال مردم را مشاهده می کند.
3- قیام های الهی به خاطر کنترل شدن به وسیله باورهای دینی، قیام کننده در چهارچوب مقررات اسلامی عمل می کند ولی قیام ها منافع شخصی در این رابطه کنترلی ندارند، هر شعاری را می دهند و هر کاری که می خواهند انجام می دهند.
در آشوب سال 88 قتل افراد بی گناه و تخریب و غارت اموال مردم و به آتش کشیدن اموال مردم را دیدیم که چگونه شعله های آتش از بعضی از بانک ها و مغازه های مردم شعله ور بود ولی در قیام ده ها میلیونی مردم در 9 دی ماه سال 88 با وجود جمعیت انبوه میلیونی مردم در تهران و شهرستان ها که تمام طبقات مردم شرکت داشتند، مراکز مربوط به مخالفان را به آتش نکشیدند و مغازه ها را تخریب و اموال و اجناس آن را غارت نکردند.
در حرکت ها و قیام هایی که منظور اصلاح جامعه و رهایی از سلطه بیگانگان و به دست آوردن استقلال به معنای واقعی است، افرادی شرکت دارند که دارای بصیرت کافی هستند و دشمن را شناخته و از نیرنگ های استعمارگران اطلاع دارند و از توانایی های ملت اسلام نیز آگاهی لازم را دارند و می دانند دشمن اسلام و مسلمین که در رأس آنان آمریکاست برای جلوگیری از جنبش ملت علیه استعمار جنایتکار، کمبود به وجود می آورند و با تحمیل تحریم بی رحمانه، گرانی، تورم و بیکاری ایجاد می کنند؛ لذا ملت آگاه و بصیر در برابر دشمن قناعت، صبر و شکیبایی را سرلوحه رفتار خود کرده و سعی در عملی ساختن اقتصاد مقاومتی می نمایند؛ چنانچه مقام معظم رهبری مدظله به آن تاکید دارند و هرچه فشار دشمن بیشتر باشد، پابرجایی و استقامت آنان بیشتر می شود ولی افرادی که دارای بصیرت نیستند، شکم، شهوت و تمایلات نفسانی برای آنان اصل است، چنانچه برای یک حیوان داشتن یک طویله و آخور پر از کاه و یک جنس مخالف برایش یک زندگی ایده آلی است، اگرچه بر او سوار شوند نیز اشکالی ندارد؛ به همین علت بود که مقام معظم رهبری حضرت آیت الله العظمی خامنه ای مدظله آن را یک قیام مفید و مردمی خواندند و از مردم تشکر کردند و به روحانیت و علما و مسئولان سفارش ملت را فرمودند که قدر این ملت را بدانند و با کمال خلوص به آنان خدمت نمایند.
عالمان دین می گفتند مخالفان نظام جمهوری اسلامی ایران با اصل دین و به خصوص شیعه و مقدسات آن مخالفند ولی آن گروه اقلیت می گفتند اینچنین نیست، ولی فاجعه روز عاشورای سال 88 در عین اینکه بسیار تلخ و نا گوار بود ولی افشاکننده عقیده و کینه گروه اندکی که طرفدار و برگزار کنند گان فتنه سال 88 بود ند که به حسب ظاهر معترض به انتخابات ولی در باطن مخالف حاکمیت اسلام و به خصوص تشیع بودند، لذا روز عاشورای حسینی که علاقه مندان خاندان پیامبر در همه شهر ها و محله ها به سر وسینه می زد ند و اشک ماتم می ریختند در خیابان های تهران رخصیدند و کف زدند و پر چم های سیاه عزا داران حسینی را از سر در مغازه ها پایین کشید ند و آ تش زدند و به عکس بنیانگذار جمهوری اسلا می ایران امام خمینی (ره) علیه اهانت کردند؛ ملت رشید و بصیر و سرفراز ایران با محوریت مساجد و هیات های مذهبی به طور خود جوش در نهم د یماه سال 88 به پا خواست و با راه پیمایی صد ها میلیونی خود پاسخ یاوه سرایان بی آبرو را داد و به دین وسیله عشق خود را به اسلام و تشیع و خاندان رسالت و حضرت سیدالشهدا علیه السلام و نظا م مقدس ایران نشان داد. نقش نهادهای دینی مردم محور به ویژه مساجد و هیات های مذهبی در مقابله با فتنه گران سال 88 بسیار برجسته بود.
پس برای تقدیر از قدم های استواری که ملت بزرگ ایران در 9 دی ماه 88 برداشتند، لازم است ما هم آن را ارج نهیم.
والسلام علی من التبع الهدی
سید محمود مجد
مسجد و حوزه علمیه باقرالعلوم (ع)
پایان پیام/397
