شفقنا- در روز ۲۹ خرداد ۱۳۵۶ دکتر علی شریعتی نویسنده، جامعه‌شناس و پژوهشگر دینی در سن ۴۴ سالگی در ساوت‌همپتون انگلستان درگذشت.
در بخشی از وصیت نامه او نقل شده است: وآخرین وصیتم به نسل جوانی که وابسته آنم، و از آن میان به خصوص روشنفکران و از این میان بالاخص شاگردانم که هیچ وقت جوانان روشنفکر همچون امروز نمی‌توانسته‌اند به سادگی، مقامات حساس و موفقیتهای سنگین به دست آورند، اما آنچه را در این معامله از دست می‌دهند، بسیار گرانبهاتر از آن چیزی است که به دست میآورند. و دیگر این سخن یک فرنگی که در ماندن من سخت سهیم بوده است که «شرافت مرد همچون بکارت یک زن است. اگر یکبار لکه‌دار شد دیگر هیچ چیز جبرانش را نمیتواند». و دیگر اینکه نخستین رسالت ما کشف بزرگترین مجهول غامضی است که از آن کمترین خبری نداریم و آن «متن مردم» است و پیش از آن که به هر مکتبی بگرویم باید زبانی برای حرف زدن با مردم بیاموزیم و اکنون گـُنگیم. ما از آغاز پیدایش‌مان زبان آنها را از یاد برده‌ایم و این بیگانگی، قبرستان همه آرزوهای‌مان و عبث کننده همه تلاشهای ماست.
مرحوم دکتر شریعتی وصیت کرده بود که وی را در حسینیهٔ ارشاد دفن کنند، اما در نهایت با مشورت پدرش، استاد محمدتقی شریعتی و کمک دوستان و یاران او از جمله شهید دکتر چمران و امام موسی صدر در آرامستانی کنار آرامگاه حضرت زینب (س) در شهر دمشق به خاک سپرده شد.
مجموعه آثار شریعتی که تاکنون بالغ بر ۳۷ اثر رسیده است شامل آثار مختلفی چون، تاریخ، دین، جامعه شناسی، سیاست، عرفان، هنر و ….. است. در این میان او اهتمام ویژه ای به معرفی الگوهای خاص دینی دارد. امامان معصوم چون امام علی(ع)، امام حسین(ع) و شخصیت هایی چون ابوذر و نویسندگانی چون اقبال لاهوری و …. کسانی هستند که در تاریخ اندیشه او به تدریج مشاهده می شوند.
در آستانۀ چهل و سومین سال درگذشت او تصاویری از زندگی تا درگذشت این متفکر ایرانی را مشاهده می کنید. در این عکس ها تصاویری از تشییع پیکر دکتر شریعتی پیش از انتقال به دمشق نیز دیده می شود که چندی پیش بنیاد وی برای نخستین بار منتشر کرد. بر اساس متنی که بنیاد شریعتی به همراه عکس‌ها منتشر کرده، این مراسم که بی‌شباهت به راهپیمایی نیست، روز ۳۰ خرداد ۱۳۵۶ در لندن برگزار شده است.
