همشهری‌آنلاین_ زینب زینال‌زاده: پس از اینکه استعداد کودک را تشخیص دادیم و او زیرنظر مربی متخصص شروع به فعالیت کرد نکات مربوط به آموزش شروع می‌شود که حائز اهمیت است. نکته اول مربوط به خود کودک است. به این معنا که چه شرایطی باعث می‌شود او بتواند از مربی و کلاس بهتر استفاده کند. فراهم کردن بخشی از این شرایط به عهده مربی است. مربی می‌تواند با استفاده از وسایل مورد نیاز آموزش، انگیزه یادگیری را در کودک ایجاد کند. وقتی کودک وارد محیط آموزش می‌شود با دنیای جدیدی مواجه می‌شود که ممکن است از آن خوشش نیاید و حتی دچار دلزدگی شود و تمایلی برای تمرین نداشته باشد. بنابراین مربی متخصص و متبحر می‌تواند با استفاده از وسایل و تکنیک‌ها انگیزه را در کودک ایجاد و او را به یادگیری علاقه‌مند کند.
راهنمایی والدین و کودک‌کار دیگری است که مربی قبل از شروع کلاس‌ها باید انجام دهد. به‌طور مثال در زمینه موسیقی، شناسایی‌ساز مورد علاقه کودک و اندازه‌ساز در یادگیری و ایجاد انگیزه بسیار مؤثر است. اگر کودک به‌سازی که در حال یادگیری آن است، علاقه نداشته باشد یا اندازه سایزساز متناسب با جثه او نباشد، هنرجو تکنیک‌ها را خوب یاد نمی‌گیرد و از یادگیری دلسرد می‌شود.
پوریا شیرینگو/ مؤسس و مؤسس و رهبر ارکستر کوبه‌ای کودک «سفید کوب»
وسایل کمک آموزشی هم در یادگیری بهتر کودک مؤثرند. استفاده از این وسایل آموزش را آسان‌تر و ساعات تمرین را برای کودک لذتبخش‌تر می‌کند. در حالی که بسیاری از خانواده‌ها از این موضوع چشمپوشی می‌کنند و یا خیلی از مربی‌ها در مورد مزایای استفاده از وسایل کمک آموزشی، توضیح نمی‌دهند.
خانواده‌ها هم در آموزش کودک نقش دارند و می‌توانند با حمایت و ایجاد محیط آرام و با نشاط سبب افزایش انگیزه یادگیری در کودک شوند. به‌طور مثال والدین می‌توانند در برنامه‌ریزی زمان تمرین و آموزش به کودک کمک کنند. کودکان در این مورد برنامه‌ریزی درستی ندارند و ممکن است زمان‌هایی که به این کار اختصاص می‌دهند، مناسب نباشد.
همچنین خانواده باید محیط خانه و محل تمرین را به گونه‌ای فراهم کند که کودک در آرامش و با تمرکز تمرینات را انجام دهد.
تشویق از سوی خانواده هم می‌تواند در ایجاد انگیزه در کودک مؤثر باشد. تشویق می‌تواند به‌صورت هدیه باشد یا اینکه شرایطی فراهم کنیم که کودک آنچه را یاد گرفته در برابر دوستان و آشنایان و همسالان انجام دهد. این کار سبب افزایش اعتماد به نفس کودک و انجام بهتر تمرین‌ها می‌شود.
تمرین چیزی نیست که ساعت مشخصی داشته باشد یا برای همه یکسان باشد. برای هر هنرجوشرایط متفاوت است. برخی صبح ها سرحال هستند و برخی هم شبها. حجم و نوع درس ها و ضریب یادگیری هنرجوها هم متفاوت است. بنابراین نمی توان تایم یکسانی برای همه تعیین کرد. زمان تمرین بسیار مهم است و تایمی برای هنرجو مفید است که بتواند با نشاط و انرژی و سرحال و البته با تمرکز تمرین ها را انجام دهد.
در شماره بعد به‌طور مفصل درمورد زمان تمرین توضیح می‌دهیم.
بیماری کرونای جدید یا همان کووید ۱۹ به دلیل ناشناخته بودن و سرعت انتشار و ابتلا، جهان را با وضعیت جدیدی روبه‌رو کرد. کمبود و در برخی موارد نبود آگاهی از راه‌های پیشگیری و مقابله نیز مزیت بر علت شد تا جهان همزمان به ۲ پاندمی‌کووید ۱۹ و اضطراب مبتلا شود. یکی از باورهای اشتباه مصون بودن کودکان از ابتلا به کرونا بود که در گذر زمان مشخص شد کودکان هم به این بیماری مبتلا می‌شوند. از این شماره یکی از روانشناسان نکاتی را ارائه می‌دهد تا به والدین در کاهش استرس خود و فرزندانشان کمک کند.
روزهای اول شیوع بیماری اطلاعات منتشرشده حاکی از آن بود که افراد مسن و کسانی که بیماری‌های زمینه‌ای چون ناراحتی‌های قلبی و ریوی دارند به این بیماری مبتلا می‌شوند ودرصد ابتلای کودکان بسیار پایین و ناچیز است. همین اطلاعات سبب شد تا موارد آموزشی و محافظتی کمتر روی کودکان متمرکز شود، اما امروزه در کشور در ابتلاهای جدید شاهد موارد عدیده‌ای از ابتلای کودکان در سنین گوناگون هستیم که نشانه این واقعیت است که بشر هنوز شناخت کافی از رفتار و چگونگی عملکرد این ویروس نوظهور ندارد. بنابراین در چنین موقعیتی، آموزش موارد بهداشتی و مراقبتی و همچنین چگونگی آشنایی کودکان با این بیماری به گونه‌ای که دچار اضطراب و استرس نشوند، اهمیت دارد.
بنفشه حیرت‌نگاری / روان‌شناس بالینی، فیلم درمانگر
نخستین نکته‌ای که باید مود توجه قرار گیرد این است که والدین باید در مورد این بیماری و نقش خود کودک در حفظ سلامتی‌اش با او صحبت کنند. بهتر است پدر و مادرها منتظر نباشند تا فرزندشان در مورد بیماری کرونا از آنها سؤال کند، بلکه پیشقدم شوند و با او صحبت کنند و موارد بهداشتی و آموزشی را با او در میان بگذارند.
نکته دوم این است که والدین سعی کنند شرایط فرزندان خود را بیشتر درک کنند. توصیه می‌شود والدین تغییرات روند زندگی فرزندان را نسبت به روال معمول در نظر بگیرند و با توجه به تفاوت‌هایی که در روند همیشگی زندگی ایجاد شده، با او گفت‌وگو و تبادل نظر کنند.
نکته سوم اینکه پدر و مادرها اجازه دهند فرزندانشان از احساسات و افکارشان صحبت کنند، به حرف‌هایشان گوش دهند و آنها هم احساسات و افکار خود را به زبانی قابل درک برای فرزندشان بیان کنند.
نکته چهارم، وقتی کودک سؤالی در مورد بیماری کرونا می‌پرسد که پدر و مادرها جوابش را نمی‌دانند، خیلی راحت بگویند «نمی‌دانم» و همراه با هم پاسخ را جست‌وجو کنند.
