بدون رودربایستی در ورزش ما کم نیستند آدم هایی که کلا مدعی هستند. از ادعای عشق به مملکت تا تعصب به پیراهن باشگاه محبوبشان، اما در عمل، عکس قضیه اتفاق می افتد.
به غیر از این افراد اما کسانی هم هستند که عشق، معرفت و تعصب به پیراهن و باشگاه محبوب شان را به عینه ثابت می‌کنند که « علیرضا منصوریان » یکی از آنهاست.
علیمنصور استقلال با بخشیدن طلب 2 میلیاردی خود به استقلال، درس معرفت و به قول قدیمی ها، مشتی گری در ورزش را به خیلی ها از جمله مدعیان تعصب داد.
به یاد داریم که در این سال‌ها چه استقلالی ها و پرسپولیسی‌هایی که از تیم محبوب! خود شکایت کرده و ثابت کردند تعصب فقط بر زبان‌شان جاری است.
حرکت منصوریان چند نتیجه مهم در بردارد. اول اینکه تعصب خود به استقلال را نشان داد و ثابت کرد یک استقلالی اصیل و واقعی است. دوم، در این شرایط نامساعد اقتصادی برای کل کشور به ویژه در دوران کرونایی، کمک قابل توجهی به باشگاه محبوبش کرد و سوم به مدعیان درس تعصب و عشق به پیراهن محبوب تیمش را داد و نکته چهارم اینکه مدیران استقلال و به ویژه « احمد سعادتمند » مدیر عامل آبی پوشان در مدت حضورش در راس باشگاه استقلال، ارتباط منطقی و حمایتی از پیشکسوتان استقلال داشته که این اقدام را به نوعی می‌توان یکی از نتایج مدیریت سعادتمند به خصوص در تعامل با پیشکسوتان و دلسوزان واقعی استقلال قلمداد کرد.
بی‌شک این حرکت ارزشمند و بی سابقه علیمنصور در حافظه تاریخی فوتبال کشور ثبت خواهد شد و شاید به نمادی واقعی از تعصب و عشق و علاقه به یک باشگاه تبدیل شود.
