حجت‌الاسلام دکتر محمدجواد زارعان مدیر گروه علوم تربیتی مؤسسه امام خمینی(ره) در گفت‌وگو با خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، با تأکید بر ورود متخصصین به حوزه‌های مختلف گفت: ورود به مباحث معرفتی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و... نیازمند یک دانش پیشینی و تخصص در این زمینه‌هاست که علاوه بر آن مسائل اخلاقی، تعهدات و... را نیاز دارد که می‌تواند اهم و مهم بشود.
حجت‌الاسلام زارعان با اشاره به مدنظر بودن تخصص افراد در گزینش اظهار داشت: اگر کسی معرفت، دانش و تخصص لازم در آن حوزه‌ای که نیازمند هستیم را دارا است، دیگر تفاوتی نمی‌کند که فرد موردنظر طلبه است یا دانشجو و حتی به صورت آزاد تحصیل کرده؛ اصلاً صنف و مدرک او برای ما مطرح نخواهد بود.
وی در ادامه افزود: هر رشته‌ای متدولوژی و روش‌شناسی خاص خودش را دارد و هرکسی که از آن بهره‌مند بود، می‌تواند وارد آن رشته شده و هر کسی که از آن بهره‌مند نبود نباید وارد آن رشته شود.
مدیر گروه علوم تربیتی مؤسسه امام خمینی(ره) نسبت به دیدگاه صنفی مخالفان حضور طلاب ابراز داشت: اگر دانشجویی که مثلا رشتۀ فنی خوانده و بیاید در آموزش و پرورش و ادبیات فارسی تدریس کند، صرف اینکه دانشجو است گزینش و جذب می‌کنند؟
وی به ایجاد دوگانگی بین روحانیت و غیرروحانیت انتقاد کرد و افزود: دوگانگی در جامعه مابین یا طلبه یا غیرطلبه، به نظرم خارج از انصاف است؛ چنین دیدگاهی یا ناشی از ناآگاهی است و از سوابق علمی حوزه علمیه اطلاعی ندارند یا غرض‌ورزی است که به‌دلیل مخالفت با مبانی اسلامی و حتی تأملاتی که در مورد اصل روحانیت و دین دارند چنین دوگانگی را ایجاد می‌کنند.
حجت‌الاسلام زارعان با اشاره به ورود حوزه علمیه به عرصه‌های علوم انسانی عنوان کرد: حوزه‌های ما با آگاهی، بصیرت و احساس تکلیف وارد عرصه علوم انسانی شده‌اند.
وی ادامه داد: معلمی و مربی‌گری علاوه بر اینکه یک دانش و معرفت اسلامی می‌خواهد، نیازمند یک سری مهارت‌های ویژه است که اگر کسی آن علوم و دانش را کسب کند؛ نه‌تنها می‌تواند بلکه باید وارد این عرصه شود و آموزش و پرورش ما باید این فضا را باز کند که این اتفاق رقم بخورد.
حجت‌الاسلام زارعان ورود طلاب به عرصۀ آموزش و پرورش را بار سنگینی بر دوش آن‌ها دانست و تأکید کرد: قطعاً ورود طلاب به عرصۀ آموزش و پرورش به‌عنوان یک بار سنگینی است که برای طلبه‌ها به وجود می‌آید و لازم است تا دوبال دانشی و مهارتی را کسب کنند و طبیعی است که اگر این اتفاق بیفتد می‌توانیم نسل سالم، صالح و حتی مصلحی را در سیستم آموزش و پرورش مشاهده کنیم.
وی معیار سنجش آموزش و پرورش را سند ابلاغی رهبر معظم انقلاب دانست و اظهار داشت: هر مقداری که ما به آن سند نزدیک‌تر شویم و آن را عملیاتی‌تر کنیم، درحال طی کردن راه صحیح هستیم و هر مقدار فاصله بگیریم و احیاناً به خطا برویم اشتباه کرده‌ایم.
مدیر گروه علوم تربیتی مؤسسه امام خمینی(ره) با اشاره به سند ۲۰۳۰ توضیح داد: بند‌های این سند تنها مختص آموزش و پرورش نبوده، ولی در آموزش و پرورش تأثیرگذاری خود را داشت؛ این سند بیگانه نیز مانند خط کشی است که نزدیکی و دوری ما بدان درستی راه ما را مشخص می‌کند.
وی در پایان در بیان اشکال عمدۀ سند ۲۰۳۰ گفت: این سند بند‌های خوبی دارد، ولی مبانی و تعابیر موجود در آن بر اساس انسان‌محوری و اومانیسم تنظیم شده و خدا را نفی می‌کند؛ برای مثال وقتی از آزادی صحبت می‌کند، تعبیر ما آزادی در چارچوب الهی است؛ اما آزادی در بیان آن‌ها آزادی از چارچوب الهی تعریف شده.
