

شفقنا رسانه_صفحه یک روزنامهها به عنوان ویترین در مقابل چشم خواننده است به همین جهت انتخاب تیتر، عکس و مطالب فرعی در این صفحه اهمیت زیادی دارد تا خواننده را به داخل متن بکشاند و همراه خود کند. در این گزارش سعی کردیم با نگاهی به روزنامههای امروز، آنهایی که دارای مطالب خوب و مخاطب محور و یا محل نقد و بحث هستند، مورد بررسی قرار دهیم.
به گزارش شفقنا رسانه، «حداکثر خطا در حداقل مزد» تیتر خوب روزنامه دنیای اقتصاد است که به بررسی تجارب کشورهای آمریکا، چین، بریتانیا و حوزه اسکاندیناوی در تعیین دستمزدها پرداخت. این روزنامه نوشت: «بررسی این تجارب نشان میدهد «تعیین حداقل دستمزد منطقهای» و «شناور بودن حداقل دستمزد با توجه به مهارت و گروه سنی» و همچنین «توجه به عرضه و تقاضای نیروی کار» مورد توجه کشورها قرار دارد. مطابق بررسیها، سیاست نامناسب در تعیین حداقل دستمزد، باعث افزایش حجم بازار کار غیررسمی، کاهش عرضه نیروی کار و آسیب بیشتر به گروههای کمدرآمد میشود؛ حال آنکه افراد شاغل رسمی که اغلب جزو دهکهای پایین درآمدی نیستند، بیشترین نفع را از این سیاستها خواهند برد. کارشناسان معتقدند به جای بهرهگیری از سیاستهای دستوری به اسم حمایت از گروههای کمدرآمد، لازم است که کارآیی سیاستهای بازتوزیعی افزایش یابد.»
«مصائب زنان کولبر» تیتر روزنامه اعتماد است که در گزارشی از کولبری زنان در برف، باد، باران و سرما برای یک لقمه نان نوشت. این روزنامه بخشی از گزارش آورد: «آراسته چهار سال است که کولبری میکند، به همراه شوهرش. به زنی میماند ۵۰ ساله، اما خودش میگوید که ۴۰ را هنوز پر نکرده و راست هم میگوید. فقط هفتهای دو مرتبه میرود برای کولبری. جان و توانی برایش نمانده است. دیسک کمر دارد و درد پا امانش را بریده است. شبی ۲۰۰ هزار تومان از کولبری درآمد دارد که ۶۰ هزار تومانش را هم باید بدهد بابت کرایه راه. شبی ۱۰ ساعت یکسره راه میروند در برف و بوران، حوالی مرز تته مریوان، با ترس و لرز و هزار و یک فکر و خیال. کسی غیر از شوهرش خبر ندارد که او کولبری میکند. لباس مردانه میپوشد و صورتش را میپوشاند، مثل بقیه زنان. میگوید دستکم ۴۰ زن را میشناسد که همچون خودش کولبری میکنند. مردها تا ۴۰ کیلو بار را هم برمیدارند اما زنها آخرِ آخرش ۳۰ کیلو. بُن و قوهاش را ندارند. تا زانو که در برف فرو بروی، بیرون آمدن سخت میشود با این حجم بار بر پشت. آراسته میگوید با شوهرش کولبری میکنند تا بتوانند چرخ زندگی را بچرخانند، با نفسهایی به شماره افتاده. دردمند حرف میزند و آخر سر، با چهره شکسته و چشمان به غم نشسته میپرسد: به نظرت مرگ به این زندگی شرف نداره؟»
صفحه یک سایر روزنامه ها را ببینید





























