شفقنا – نقطه نظرات و دیدگاههای اصلاح طلبان هرچه قدر به زمان انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ نزدیک می شویم بیشتر و بیشتر می شود، برخی احزاب همایش و نشست برگزار می کنند و برخی سعی می کنند درون جبهه اصلاح طلبان وفاق برای رسیدن به گزینه مطلوب شکل بگیرد و برخی نگران از سرنوشت و مشارکت مردم در انتخابات اصلاح طلبان را بازنده انتخابات پیش رو می دانند.
به گزارش شفقنا، ثبت‌نام از داوطلبان عضویت در انتخابات ششمین دوره شوراهای اسلامی شهر از امروز چهارشنبه ۲۰ اسفند ۹۹ آغاز و تا پایان وقت اداری روز سه‌شنبه مورخ ۲۶ اسفند (جمعا به مدت ۷ روز) ادامه خواهد یافت.
اظهارنظرها و تحلیل های امروز اصلاح طلبان بدین شرح است:
محمدنعیمی پور: درایت رهبری است که با احمدی نژاد برخورد نمی‌شود
روزنامه شرق نوشت: احمدی‌نژاد در سالهای پایانی ریاست جمهوری اش به دنبال این بود که در مجلس بعدی سهم روشن و مشخصی داشته باشد اما این اجازه به او داده نشد بنابراین خرجش را از اصولگرایان جدا کرد.
محمد نعیمی پور عضو حزب اتحاد ملت در پاسخ به این سوال که چرا اصولگرایان در قبال دولت احمدی نژاد پاسخگو نبوده و نیستند و اکنون پاسخگو بودن خودشان را یادشان رفته است و به دنبال پاسخگو بودن اصلاح طلبان هستند، ارزیابی شما درباره رفتار اصولگرایان در آستانه انتخابات چیست؟ گفت: ابتدا باید به این توجه کنیم که در این کشور احزاب با مشکلات عدیده ای رو به رو هستند و به همین دلیل هم می توان گفت مشخصات یک حزب تمام عیار و کامل را ندارند. متاسفانه شرایط در ایران به گونه ای بوده که به جز سال هایی اندک، حکومت ها، احزاب را قبول نداشتند و احساس می کردند که ممکن است قدرت آنها را محدود یا تهدید کند.
او افزود: لذا می توان گفت تقریبا از اواخر قرن گذشته به طور جدی حکومت ها با تشکیل احزاب برخورد کردند. اطلاق حزب به مجموعه ای که الآن وجود دارد در سال ۱۳۹۹ اطلاقی با تسامح است و نقششان هم نقش تعیین کننده ای نبوده است.
این چهره سیاسی اصلاح طلب با اشاره به انتخابات عنوان کرد: موضوع انتخابات یک موضوع جداگانه ای است و تنها زمانی که احزاب می توانستند عرض اندام کنند در حد این بوده که ستادهای انتخاباتی داشته باشند و در قالب فعالیتهای انتخاباتی و کمپین هایی که تدارک می بینند نقش آفرینی داشته باشند که این هم شامل احزاب اصلاح طلب و هم احزاب اصولگرا است. البته احزاب کم و بیش قوی و ضعیف با این محدوده فعالیت وجود دارند که الآن جای بحثش نیست.
او درباره لزوم پاسخگویی اصولگرایان گفت: بنابراین وقتی که اصولگراها می گویند احمدی نژاد از ما نبوده و مسئولیتش را نمی پذیریم از این طرف هم این حرف که آقای روحانی هم اصلاح طلب نبوده و خودش را اصلاح طلب نمی دانسته هم طبیعتا باید این گونه تعبیر شود که ما مسئولیتش را نمی پذیریم. وقتی که به افراد بخواهیم محدود کنیم این گونه است. در حالی که احزاب باید نسبت به برنامه هایی که ارائه می کنند و تحقق برنامه هایشان پاسخگو باشند که این عملا میسر نبوده است. پس راجع به افراد می توان اظهارنظرهای متفاوت کرد.
نعیمى پور خاطرنشان کرد: در دوره انقلاب اسلامی مقطعی را استثنا می کنم و آن مقطع، مجلس ششم و دولت آقای خاتمی بود. در آن دوره برنامه ای ارائه شد و در انتهای کار هم عملکردی به مردم ارائه شد و به آنها گفته شد و این کارنامه به عنوان یک کار حزبی و کار تشکیلاتی مجموعه قابل قبولی بود و علتش این بود که فراکسیون مشارکت در مجلس ششم در تعامل بین حزب و نمایندگان تلاش کرد که برنامه هایی را پیاده کند علی رغم همه موانعی که به وجود آمد و سطح کار را تا حدودی تنزل داد. در سایر موارد نیز به نظر می رسد کسی برنامه ای به طور مشخص ارائه نداد بلکه شعارهایی را مطرح کردند و در جریان عمل، بخشی از این شعارها پیاده نشد.
این چهره سیاسی اصلاح طلب در پاسخ به این سوال که اصولگرایان اکنون چگونه می توانند با احمدی نژاد روبرو شوند؟ با توجه به اینکه حسن بیادی از حامیان سابق احمدی نژاد از لزوم حل اختلافات اصولگرایان و احمدی نژاد سخن گفته و از سوی دیگر اخیرا آقای ترقی، دعوای حداد عادل و احمدی نژاد را دعوای یک اصولگرا با یک فرد منحرف دانسته و آن را اختلاف درون جریانی نمی داند؛ نظر شما در این مورد چیست؟ تشریح کرد: واقعیت این است که جریان اصولگرا یا می توان گفت اکثریت قریب به اتفاق اصولگرایان به این دلیل که که آقای هاشمی در سال ۱۳۸۴ انتخاب نشود از آقای احمدی نژاد حمایت کامل کردند.
او اضافه کرد: بنابراین درست است اصلاح طلبان و آقای هاشمی در آن دوره در نحوه حضورشان در انتخابات اشتباه کردند اما واقعیت این است که جریان اصولگرا و جریان های وابسته به قدرت و حتی نیروهای نظامی تمام قد پشت سر آقای احمدی نژاد آمدند و در چهار سال اول هم به شدت از ایشان حمایت می کردند چون احمدی نژاد در دوره اول، اکثر منویات جریان اصولگرا را پیاده کرد که یکی از آنها برخورد با اصلاح طلبان و به تعبیری اخراجشان از دستگاه اجرایی کشور حتی در پایین ترین سطوح بود اما احمدی نژاد، دو سال بعد از دوره دومش که احساس قدرت می‌کرد، سهم خواهی کرد.
این عضو حزب اتحاد ملت ادامه داد: احمدی نژاد از جمله به دنبال این بود که در مجلس بعدی سهم روشن و مشخصی داشته باشد و این اجازه به او داده نشد همچنین به خاطر روحیات و خلقیاتی که داشت شروع کرد به این که خرجش را از اصولگرایان جدا کند و آن قدر جسارت آمیز و اهانت آمیز با آنها برخورد کرد که واقعا کسی باید بسیار سینه فراخ و شرح صدر داشته باشد که بگوید علی رغم این که ایشان با ما جفا می کند باز با ماست.
محمدنعیمی پور افزود: بنابراین اصولگرایان از او برائت جستند و الآن به طور اصولی علی رغم این که در همان موقع هم اصلاح طلبان هم دلسوزان کشور به طور جدی گفتند آقای احمدی نژاد، کشور را به پرتگاه های پُر خطر می برد که در نتیجه هم کشاند، بر سر بحث همین قطعنامه سازمان ملل و امثالهم و نمایش ها و بازی هایی که از خودش بروز داد مبنی براینکه قطعنامه ها، کاغذ پاره ای بیش نیستند.
این فعال سیاسی اصلاح طلب اضافه کرد: الآن هم به نظر من درایت رهبری است که با او برخورد نمی کنند چون تصور ایشان این است که تاثیرگذاریش زیاد نیست و در حکومت جایگاهی هم ندارد و لذا هزینه ای هم بابتش نمی دهند؛ اما اصولگراها و جریان اصولگرایی و خصوصا شخصیت هایش درایت و شرح صدر را ندارند لذا الآن با آقای احمدی نژاد دچار چالش می شوند و حرف های عجیب و غریبی هم بینشان رد و بدل می شود.
منتجب نیا: اصلاح طلبان متحد شوند
ایسنا نوشت: دبیرکل حزب جمهوریت ایران اسلامی گفت: اصلاح طلبان بر سر یک کاندیدای «اصلح و کارآمد» متحد شوند.
رسول منتجب نیا در گردهمایی مجازی «انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰، چالش ها و فرصت ها» که به صورت ملی با دعوت کمیته انتخابات حزب جمهوریت و با مشارکت دفاتر استانی این حزب برگزار شد، با تسلیت به مناسبت شهادت مظلومانه امام موسی بن جعفر(ع) گفت: دین مبین اسلام به امر شورا اهتمام ویژه ای دارد و برای رأی و نظر مردم احترام بسیار قائل است و در این باره آیاتی در قرآن وجود دارد که می توان به آیه ۳۸ سوره شوری اشاره کرد. نفی استبداد و طرد دیکتاتوری تحت هر عنوان نیز در متون دینی ما بسیار تأکید شده است و در اینباره حضرت علی (ع) سخنان گهرباری را فرموده اند. تجلی این سخنان را در اصول مختلف قانون اساسی نیز می توان دید و همه این ها بیانگر اهمیت اتکاء امور کشور بر رأی عموم مردم است و همین موضوع را صراحتاً در اصل ششم قانون اساسی مشاهده می کنیم. مردم می توانند از طریق مشارکت در انتخابات مختلف به صورت مستقیم و غیر مستقیم بر تصمیمات کلان کشور اثرگذار باشند.
منتجب نیا ادامه داد: طبق اصل ۵۶ حاکمیت مطلق بر جهان و انسان از آن خداست و او انسان را بر سرنوشت اجتماعی خویش حاکم ساخته است، لذا هیچکس نمی تواند این حق الهی را از انسان سلب کند یا در خدمت منافع فرد یا گروهی خاص قرار دهد. ملت این حق خداداد را از طریق قوای سه گانه مقننه، مجریه و قضائیه اعمال می کند.
این فعال سیاسی اصلاح طلب، تنها صحنه حضور آحاد مردم در تعیین سرنوشت و تجلی و تبلور جمهوریت نظام را صحنه انتخابات دانست و خاطرنشان ساخت: انتخابات می تواند موجب انتقال قدرت، تغییر و تعویض مسئولان، اصلاح و تکمیل سیاست ها و نمایش اعتراض به وضعیت نامناسب شود. هرچه هست در همین صندوق رأی است و اگر این فرصت بگذرد، راه دیگری برای تغییر وجود ندارد.
منتجب نیا نظام حزبی، سعه صدر مسئولان، حضور فعال و متعهدانه احزاب در ایجاد امید و نشاط بین مردم، اتفاق نظر جناح ها و جبهه های سیاسی و بی طرفی مسئولان ناظر و برگزار کننده انتخابات را از پیش نیازهای یک انتخابات سالم برشمرد و تصریح کرد: توصیه من به مجلس و نمایندگان این است که افراد بی طرف و منصف را به عنوان هیئت نظارت بر انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا انتخاب کنند تا از دخالت انگیزه های سیاسی و حزبی جلوگیری شود. زیرا شوراها بیش از آنکه جنبه سیاسی داشته باشند، جنبه فرهنگی و اجتماعی دارند و لذا باید به دور از دعواهای جناحی و خطی باشند.
وی ادامه داد: توصیه من به نیروهای متخصص و با تجربه شهری و روستایی این است که برای انتخابات شوراها ثبت نام کنند و خودشان را در معرض انتخاب قرار دهند و به اصلاح طلبان نیز پیشنهاد می کنم که برای جلوگیری از اشتباهات گذشته، در انتخابات ریاست جمهوری روی یک کاندیدای اصلح و کارآمد وحدت ایجاد کنند. به عنوان یک شهروند نیز از مردم جامعه دعوت می کنم تا فعالانه و پرشور بر سر صندوق های رأی حاضر شوند و در سرنوشت خود سهیم باشند.
دبیرکل حزب جمهوریت در پایان گفت: دولت نیز می بایست حداقل در این اندک فرصت باقی مانده در راستای حل مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم با ایجاد انسجام میان نیروهایش، قدم های بلندی بردارد تا بلکه دل نگرانی مردم از مسئله بزرگ گرانی و تورم، کاهش یابد.
در این جلسه که به صورت نیمه حضوری برگزار می شد، نمایندگان کمیته های استانی انتخابات در حزب جمهوریت از سراسر کشور حضور داشتند و در ادامه حجت الاسلام و المسلمین علی عسگری (عضو شورای مرکزی حزب تمدن اسلامی)، حجت الاسلام و المسلمین سید داود افضلی (مشاورعالی دبیرکل حزب جمهوریت و مسئول این حزب در استان قم)، غلامحسین رهبرنیا (مسئول کمیته انتخابات حزب جمهوریت)، امین محمدزاده (عضو شورای مرکزی حزب جمهوریت و مسئول این حزب در استان خراسان رضوی)، پرویز سارانی (عضو شورای مرکزی حزب جمهوریت و مسئول این حزب در استان سیستان و بلوچستان)، رضا محمدی (مسئول حزب جمهوریت در استان خراسان جنوبی)، الهه قلی زاده (دبیر خانه احزاب استان خراسان رضوی)، رضا گلستانی (دبیر حزب اسلامی کار در استان خراسان رضوی) و مهیار واعظی (سخنگوی حزب هدا در استان خراسان رضوی) به عنوان سخنران به بیان دیدگاه های خود و چالش های پیش رو در انتخابات سال ۱۴۰۰ پرداختند.
حسین نقاشی: مردم به راهبرد دیو و دلبر رای نمی دهند
ایسنا نوشت: یک فعال سیاسی گفت: اصلاح طلبان باید فکری برای جلب اعتماد و اجماع سازی با پایگاه رای خود کنند.
حسین نقاشی در گفت و گو با ایسنا، اظهار کرد: در بیش از یک دهه اخیر سه بحران ناکارآمدی، فساد و تبعیض گریبان گیر کشور شده که هر کدام باعث توقف توسعه، اتلاف منابع و تبعیض و خشم اجتماعی شدند. هنوز در بخش قابل ملاحظه ای از جامعه نتایج این بحران ها که نهادینه شده، مشهود است.
وی ادامه داد: این مسائل یکی از ابعاد مهم انتخابات سال آتی است و مشارکت مردم را با تهدید جدی رو به رو کرده است.
نقاشی گفت: مشارکت مردم در تصمیم گیری برای انتخاب سرنوشت و مقدراتشان برای بقای مفهوم جمهوریت امری واجب و ضرروری است. مقدمه این امر ضروری بر گزاری انتخابات است که باید آزاد و منصفانه باشد و همه جریان های سیاسی امکان حضور در این رقابت را داشته باشند. مردم باید بتوانند با سلایق مختلف فرد مورد نظر خود را انتخاب کنند.
وی در همین راستا افزود: خود این ماجرا مقدماتی دارد، انتخابات آزاد بر دو ستون استوار است؛ یکی نظام انتخابات حزبی و یکی رسانه های آزاد. از این طریق است که مردم نسبت به نتیجه انتخابات امیدوار می شوند. وقتی مردم ببینند می توانند از میان چند برنامه انتخاباتی یکی را انتخاب کنند با این ذهنیت رای می دهند که آن برنامه ها قابل اجرا هستند، نه اینکه بعد از انتخابات با صاحبان قدرت آن برنامه ها ناقصبماند.عدم تحقق این موضوعات در عدم تحقق مشارکت بالای مردم در انتخابات تقش مهمی دارد.
این عضو حزب اتحاد ملت تصریح کرد: برخی از نیروهای اصلاح طلب نگاه فریضه ای به انتخابات دارند؛ بنایشان این است اصلاحات با مشارکت در انتخابات معنا پیدا می کند. هرچند خیلی وقت ها مجبور شده اند از نیروهای دسته چندم استفاده کنند. گاهی هم بر اساس این اجبار فراتر رفته و با فراخوان و مصاحبه از غیر اصلاح طلبان لیست انتخاباتی می بندند.
وی ادامه داد: نتایجی که از انتخابات مجلس دهم و بخشی از عملکرد دولت روحانی به دست آمد باعث شده است بخشی از مردم احساس کنند حضور آنان در انتخابات تاثیر به سزایی در وضعیت های سیاسی معیشتی و فرهنگی ندارد و حداکثر با رای دادن تغیرات محدود و کم رمق را شاهد هستند.
نقاشی یادآورشد: در حال حاضر یکی از مشکلات اصلی اصلاح طلبان راضی کردن پایه رایشان برای حضور در انتخابات است. دو نوع تردیدد در پایه رای اصلاح طلبان وجود دارد؛ یکی در کارکرد نهاد ها و دیگری در کارکرد راهبرد ها است. توسعه اختیارات نهادی مثل مجمع تشخیص مصلحت نظام که خودش به یک مجلس قانون گذاری بدل شده یا وجود نظارت استصوابی که انتخابات را گاهی دو مرحله ای کرده از جمله تردیدها در بخش کارکرد نهادها است.
وی ادامه داد: در پیش گرفتن سیاست هایی که به نوعی سیاست های حداقلی است مثل آن چیزی که در مجلس دهم توسط فراکسیون امید شکل گرفت، نیز راهگشا نیست. راهبرد یک تندرو کم تر یا به تعبیری ضرورت انتخاب بین بد و بدتر باعث ایجاد تردید در کارکرد نهادها شده است.
این فعال سیاسی گفت: به انتخابات مجلس خبرگان اشاره کنم؛ برخی از روحانیونی که در لیست اصلاحات قرار گرفته بودند؛ سال ها مقابل شعارهای اصلاح طلبانه ایستاده بودند، اما آقایان هاشمی و خاتمی از مردم خواستند به آن لیست رای دهند تا تندروترها وارد مجلس خبرگان نشوند. دیدیم که این روش پاسخ نداد. بر همین اساس است که می گویم در مورد کارکرد راهبردها مثل این موضوعاتی که گفته شد، امروز از سوی بخش بزرگی از اصلاح طلبان با تردید مواجهه شدیم.
وی یادآورشد: این تیپ آدم ها نیروهای دسته چندم سیاسی یا اعضای لیست گمنامان هستند و عمدتا فاقد برداشت سیاسی مناسب، پس در فضای سیاسی توان برخورد با زد و خوردهای سیاسی یا ایستادگی مقابل توصیه گرهای این سو و آن سو را ندارند.
این فعال سیاسی گفت: اصلاح طلبان بعد چندین ماه مذاکره با راه اندازی نهاد اجماع ساز انتخاباتی، تلاش جدیدی انجام دادند اما برای انتخابات پیش رو اصلاح طلبان پیش از نهاد اجماع ساز به برنامه ها، شعارها و افراد اعتماد ساز نیاز دارند. مردم باید احساس کنند رویکرد اصلاح طلبان پاسخ گوی نیاز آنان خواهد بود. ما به شعارها، برنامه ها و افرادی نیاز داریم که توان اعتماد سازی در میان پایگاه رای اصلاحات را داشته باشند.
نقاشی تاکید کرد: اگر اصلاح طلبان درزمین خود اجماع سازی کنند، اما نتوانند میان مردمی که به آن ها رای دادند اعتماد سازی کنند تلاششان فایده ندارد؛ مگراینکه این نهاد در صدد معرفی افرادی باشد که اعتماد را به پایگاه های رای بر گردانند.
وی در بخش پایانی این مصاحبه گفت: دیگر ما نمی توانیم با تبلیغ و ترویج یک تندرو کمتر، درمجلس، شوراها و ریاست جمهوری شرکت کنیم. توصیه انتخاب میان بد و بدتر پاسخ گو نیازمان نیست. راهبردهای دیو و دلبرساز پاسخ نیاز مردم را نمی دهد.
آینده سیاسی «ظریف»؛ پاستور، دانشگاه یا…
ایسنا نوشت: بعد از انتخاب “احمدی نژاد” به عنوان رییس جمهور برخی فعالان سیاسی کشور که سال‌هاست رویای رییس جمهور شدن در سر دارند، تصور می‌کردند حضور در ساختمان خیابان بهشت راهی مستقیم برای حضورشان در پاستور باز خواهد کرد، غافل از اینکه آنچه در آن سال‌ها رخ داد حاصل یک شانس و تاثیر پوپولیسم بر تصمیم مردم بود. اکنون نیز با نزدیک شدن به سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری اسامی مختلفی به عنوان چهره‌های بالفعل و بالقوه این انتخاب مطرح شده که یکی از این افراد بالقوه محمد جواد ظریف است، چهره‌ای که برخی فعالان و جریان‌های سیاسی درصد هستند او را از میدان مشق راهی پاستور کنند.
به گزارش ایسنا، هر چه به روزهای برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ نزدیک تر می شویم، گرچه هنوز فضای انتخاباتی چندانی در بین مردم عادی و بطن جامعه ایجاد نشده است ولی اظهار نظرهای فعالان سیاسی و حزبی در این زمینه افزایش یافته است و بعضی از احزاب به معرفی کاندیداهای احتمالی، مطلوب و مورد حمایت خود در جریان انتخابات ریاست جمهوری پرداخته اند و یکی از نام های مطرح شده در این زمینه از سوی برخی از گروه های اصلاح طلب و یا نزدیک به این جریان از جمله حزب “کارگزاران” و” ندای ایرانیان” محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه است.
در همین راستا چندی پیش” محسن هاشمی” رییس شورای مرکزی حزب کارگزاران در مصاحبه ای درباره گزینه های این حزب برای انتخابات ریاست جمهوری اظهار کرد: بیش از ۱۰ نفر در حزب بررسی شدند و در نهایت برخی به عنوان نامزد اصلی حزب مطرح بودند مثل من و آقای جهانگیری که باید با هر دوی ما صحبت شود که ببینیم حاضریم کاندیدا شویم یا نه.
وی ادامه داد: برخی هم به عنوان نامزد خارج از حزب کارگراران مطرح هستند مثل ظریف، زنگنه و پزشکیان. این‌ها کسانی هستند که مطرح هستند و مثلاً نظرات درباره آقای ظریف، مثبت‌تر است، اما نمی‌شود گفت که قطعاً تصمیم گرفته شده یا نه؛ در هر صورت قرار است نهاد اجماع ساز تصمیم بگیرد.
محمد جواد ظریف که در سال ۱۳۹۷ در چهارمین کنگره حزب «ندای ایرانیان» شرکت و سخنرانی کرده است، اکنون یکی از گزینه های مطلوب این حزب برای انتخابات ۱۴۰۰ است چنان که چندی پیش سعید نورمحمدی عضو شورای مرکزی حزب ندای ایرانیان، در گفتگویی از جزئیات برنامه‌های این حزب برای انتخابات ریاست جمهوری خبر داد و گفت: در کنگره اخیر حزب ندای ایرانیان که نمایندگان شعب استانی حزب نظرات خود را به شورای مرکزی منعکس کردند، به این اجماع رسیدیم که یا با آقای ظریف یا با آقای خرازی وارد انتخابات ۱۴۰۰ شویم.
وی با تاکید بر اینکه نامزد نهایی این حزب برای حضور در عرصه انتخابات ۱۴۰۰ ظریف یا خرازی خواهد بود افزود: برای ثبت‌نام در انتخابات پیش‌رو با محمدجواد ظریف و صادق خرازی مذاکرات جدی صورت گرفته و هر دو نفر در حال بررسی شرایط هستند و تصمیم قطعی‌شان برای شرکت در انتخابات را هنوز اعلام نکرده‌اند.
در راستای گمانه زنی در مورد حضور ظریف در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ محمد مهاجری، فعال رسانه ای اصولگرا که به نظر می رسد رابطه نزدیکی هم با محمد جواد ظریف دارد در توئیتی نوشت:” ظریف شرط خود را برای ثبت نام در انتخابات ۱۴۰۰ اعلام کرد. او در پاسخ کسانی که گفته‌اند ظریف برای تایید صلاحیتش توسط شورای نگهبان تلاش می کند گفته است اگر این شورا تضمین قطعی بدهد که صلاحیت مرا رد می کند، حتما ثبت نام خواهم کرد تا خیال همه برای همیشه راحت شود.”
در مدت اخیر محمد جواد ظریف بارها نسبت به اخباری که درباره احتمال کاندیداتوری وی در انتخابات ریاست جمهوری و حتی انتشار لیست کابینه منسوب به او در فضای مجازی، واکنش نشان داده است که در زیر به چند مورد آن اشاره شده است.
محمدجواد ظریف در ۲۹ بهمن ماه در حاشیه جلسه هیئت دولت در جمع خبرنگاران درباره احتمال کاندیداتوری وی و نیز انتشار لیست کابینه منسوب به وی در فضای مجازی گفت: از محبتی که دوستان به من دارند متشکرم ولی جدیت لیست کابینه منسوب به من همان اندازه است که یک کابینه از شخصیت‌های کارتونی در همین فضای مجازی منتشر شده بود.
ظریف تاکید کرد: تصمیم من همان است که اعلام کرده بودم و نه جدال با خدا و نه مردم دارم اما هنوز تصمیم من همان است که اعلام کرده بودم.
وزیر امورخارجه همچنین در اوایل بهمن ماه در گفت‌وگو با روزنامه اطلاعات در مورد حضورش در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ گفت: من دنبال عافیت‌طلبی نیستم که مانع از آن شود که مسوولیتی را قبول کنم؛ کما اینکه دوست نداشتم وزارت خارجه را قبول کنم، اما تلاش کردم عافیت‌طلب نباشم.
وی افزود: احساس می‌کنم انتخابات سال ۱۴۰۰ برای برخی دوستان آنقدر مهم است و انتخابات آمریکا آنقدر معادلاتشان را برای سال ۱۴۰۰ به هم ریخته است که می‌خواهند مانع شوند.
وزیر امور خارجه در بخش دیگری از این گفت‌وگو اظهار کرد: واقعا دلم نمی‌خواهد که باعث اختلاف در کشور شوم؛ چون احساس می‌کنم بیش از هر زمان دیگر، کشور نیازمند اجماع است. ما اکنون داریم بودجه کشور را سیاسی می‌کنیم و این برای کشور سم مهلک است. همه نیروهای کشور باید کنار هم بیایند. من اصلا این شرایط را برای حال کشور مفید نمی‌دانم و برای همین همواره گفته‌ام که دنبال این کار نیستم، علاقه‌ام به تدریس است و کاری که بلدم سیاست خارجی است.
ظریف همچنین گفت: من نه با مردم قهرم و نه از انتقاد و فشار می‌ترسم. من فشارها را ذخیره آخرتم می‌دانم. وقتی توهین می‌کنند و حتی به پدرم و پدربزرگم تهمت‌هایی زده می‌شود، می‌گویم ان‌شاء‌الله که از بار گناهانم کم می‌کند. آنچه برای من مشکل و نگران‌کننده است این است که این موضوع ماه‌ها قبل از انتخابات، مساله یک عده شود که فلانی می‌آید یا نمی‌آید. این به نظرم برای روابط خارجی بسیار بسیار مخرب است و به همین دلیل است که بارها گفته‌ام که در این میدان نیستم و کماکان همین نظر را دارم.
در اوایل دی ماه ۱۳۹۹ نیز ظریف در مصاحبه با طلوع نیوز افغانستان با رد موضوع کاندیداتوری خود برای انتخابات ریاست جمهوری گفت: من توان خودم را می‌دانم و آن کار را در توان خود نمی‌بینم.
در حالی که ظریف بارها از عدم تمایل خود برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری سخن گفته است ولی به نظر می رسد دلواپسان حضور وی در انتخابات ریاست جمهوری همچنان نگران شرکت او در این انتخابات هستند و در همین چارچوب انتقادها و هجمه‌ها علیه وی را افزایش داده و بیش از گذشته تلاش می کنند از هر موضوعی به عنوان یک دستاویز برای حمله به او استفاده کنند که می‌توان نمونه هایی از آن را در تیتر برخی از روزنامه‌ها یا نوع واکنش برخی از نمایندگان مجلس به سیاست ها و اظهار نظرهای ظریف مشاهده کرد، فارغ از انتقادهایی که از سوی افکار عمومی به ظریف و برخی موضع گیری‌های وی به خصوص در مورد مسائل حقوق بشری و مسائل داخلی کشور وجود دارد، ولی برخی از دلواپسان حضور وی در انتخابات که البته همسویی چندانی هم با مردم ندارند در ایفای وظیفه واگذار شده به آنها در تخریب ظریف آنچنان غوطه‌ور شده‌اند که بعضا شاهد اظهار نظرهای خلاف واقع و مغایرت با منافع ملی و مصالح کشور از سوی آنها هستیم و گویی کسب منافع حزبی و انتخاباتی در نزد آنها دارای اولویت بیشتری از منافع و مصالح ملی است چرا که برخی از سخنان مطرح شده از سوی آنها تنها به ضرر ظریف نبوده بلکه برای کل کشور و منافع مردم هزینه ایجاد کرده است .
اگر ظریف به هر دلیلی در تصمیم کنونی خود برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری تجدید نظر کند و به عنوان یک کارگزار بخواهد آینده ای را برای خود در ساختمان پاستور متصور شود، قطعا در این مسیر با چالش ها و دست اندازهای زیاد و حتی غیر قابل پیش بینی از جمله نوع استقبال مردم به این حضور و تلاش های جدی رقیبان و مخالفان برای تخریب هر چه بیشتر روبرو می شود که شاید با توجه ویژگی های شخصیتی اش روحیه و توان تحمل و گذراندن آنها را نداشته باشد و در این مسیر اندوخته اعتباری گذشته و آینده سیاسی اش نیز هزینه شود، بنابراین برخی از فعالان سیاسی بر این موضوع تاکید دارند که مناسب است ظریف به هیچ وجه تحت تاثیر برخی از احزاب و یا کسانی که تشویق به حضور در انتخابات ریاست می کنند قرار نگیرد تا همچنان در اذهان مردم صرفا از او به عنوان یک دیپلمات و استاد دانشگاه موفق یاد شود.
ظریف خود بارها گفته که فقط سیاست خارجی بلد است و با توجه به تجربه و تحصیلاتش صرفا در این زمینه می تواند حرفی برای گفتن داشته باشد، حال به نظر می رسد که او می تواند از تجربیات بیش از ۴۰ سال حضورش در عرصه دیپلماسی به ویژه هشت سال اخیرش در کسوت وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، برای حضور مستقل و جدی در عرصه های بین المللی به عنوان یک دیپلمات باتجربه استفاده کند.
با توجه به مسائل ذکر شده، در مورد آینده سیاسی ظریف بعد از خداحافظی از وزارت خارجه چندین احتمال بالقوه مطرح است و در نهایت باید دید که ظریف خود چه مسیری را انتخاب می کند و یا این که تحولات و مقتضیات زمان او را در چه شرایطی قرار می دهد.
