صداوسیما: آیة الله مهری در سال ۱۳۳۳ هجری قمری در شهر مهر واقع در جنوب استان فارس پا به عرصه وجود گذاشت.
نام مبارکش سید عباس حسینی و مشهور به مهری فرزند سید حسن حسینی از سادات بزرگ و معروف مهر موسوم به سید هاشمی است. و از طریق مادردانشمندش نسب وی به محدث و مفسر عالیقدر، علامه سید هاشم بحرانی می رسد.
ایشان پس از گذراندن دوره مقدمات در زادگاهش مهر برای تحصیل علوم و معارف دینی و استفاده از انوار قدسی بارگاه ملکوتی جد بزرگوارش با مشقتی فراوان و عشقی زایدالوصف راهی نجف اشرف گردید با جدیت به کسب معارف مشغول گردید، به گونه ای که خود می گوید: به قدری درسهایم فشرده بود که بعضی از روزها سه درس می گرفتم و دو درس می دادم و سه درس را نیز به مباحثه می گذراندم، غذایم معمولا نان و ماست و هندوانه بود.
او در مدت کوتاهی از محضر اساتید بزرگواری همچون آیة الله سید محمود شاهرودی(ره) و آیة الله سیدمحمد باقر محلاتی (ره) و آیة الله سید محمد تقی بحرالعلوم (ره) بهره کافی برد.
مردم مسلمان کویت با اصرار و تقاضای فراوان از برخی عالمان آن زمان از ایشان می خواهند که برای راهنمایی و ارشاد آنها به کویت بروند.
آنچه بیشتر از هر خصوصیت دیگر، آیة الله مهری را ممتاز کرده بود، روحیه ظلم ستیزی و مبارزه همیشگی او بر ضد ستم در شکلهای گوناگونش بوده در این باره می فرمود:هنوز بالغ نبودم و عمرم از سیزده سال تجاوز نکرده بود ولی نسبت به شاه احساس دیگری - جدای از مردم آن زمان - داشتم. من او را ظالم و غاصب حق می دانستنم و از اینکه برخی از روحانیون از او تجلیل می کردند سخت منزجر می شدم.
فرزند با اخلاص سرزمین مهرهمواره با ارسال نامه و تلگراف از علما و مراجع دعوت به مبارزه علیه طاغوت و پشتیبانی از حرکت امام می کرد.
سه نفر از مراجع وقت نجف آیت الله حکیم ، آیت اللله شاهرودی و آیت الله خویی پاسخ هایی دادند و ایشان دستور داد همان پاسخ ها را تکثیر و در دسترسی عموم مردم قرار دادند .
منزل آیت الله مهری در دوران نهضت همواره کانون اندیشه های انقلابیون و مبارزان مسلمان به ویژه روحانیون بود.
آیت الله مهری با تمام اخلاص عاشق امام خمینی بود از روزی که توسط آیت الله ابوالقاسم خزعلی و شهید آیت الله سید محمدرضا سعیدی با امام آشنا گشت و به هنگام سفر به ایران در قم به جلسه درس ایشان مشرف شد.
پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ، حضرت امام خمینی (ره) حضرت آیت الله مهری را طی حکمی در مورخ ۲/۷/۵۸ به امامت جمعه در کشور کویت منصوب نمودند ولکن با تبعید ایشان از طرف حکام کویت نماز جمعه در این کشور برگزار نگردید.
او آنقدر نسبت به مومنین تواضع و محبت می ورزید که در کمتر کسی چنین روحیه ای می توان یافت.
هرگاه نام مبارک امام حسین(ع) را می شنید بی اختیار اشکش جاری می شد و روزهای عاشورا مانند کسی که تازه پدرش را از دست داده، با صدای بلند گریه می کرد.
ایشان در امر بازسازی و تجدید بنای مدارس علمیه از جمله مسجد قزوینی و مدرسه بخارایی در نجف اشرف سعی و تلاش فراوان کرد.
آیت الله حاج سید عباس مهری پس از ۷۵ سال زندگی پرخیر در تاریخ ۲۶/۱۱/۱۳۶۶هجری شمسی، در تهران، ستاره درخشان وجودش از آسمان علم و فضیلت برخاک فروغلتید و در جوار حضرت فاطمه معصومه(س) در خاک نهان شد.
ایشان آثاری به یادماندنی از خویش به جای گذاشت که برخی از آن آثار چاپ شده بدین قرار است:
- شعاع من التاریخ
- شعاع من سیرتنا و سنتنا
- تفسیر سوره والعصر و...