بقعه امامزاده عبدالله(ع)؛امامزاده ای واجب التعظیم در جنوب تهران

به گزارش خبرنگار گروه قرآن و معارف خبرگزاری شبستان، آستان امامزاده عبدالله (ع) در شهرستان ری، بخش مرکزی، شهرری، خیابان فدائیان اسلام، روبروی سه راه ورامین، خیابان فرعی که مستقیماً به بقعه منتهی می شود، واقع شده است

امامزاده عبدالله شهرری(ع) یکی از امامزادگان واجب‌التعظیم در جنوب پایتخت است که نسب او به امام سجاد (ع) می‌رسد. بقعه داخلی بنای امامزاده مربوط به دوره صفوی و آرامگاه‌های خانوادگی واقع در محوطه این امامزاده به سبک معماری دوره قاجار، پهلوی اول و دوم ساخته شده است.

بنای اصلی ساختمان بقعه به احتمال قوی مربوط به قرن یازدهم و از آثار دوره صفوی بوده و تزیینات و ایوان شرقی رواق فعلی آن توسط میرزا کاظم خان نظام الملک در سال 274 قمری صورت گرفته و گنبدی بزرگ بر فرازآن و ایوانی هم در شمال حرم احداث شده است

درسالهای 1329 و 1378 شمسی تعمیر و مرمت بسیار عالی و دقیق به ویژه در داخل حرم این بقعه صورت پذیرفته است. کاشیکاری از راه ایوان و حرم با نقاشیهای دیواری و مقرنس کاری و رنگ آمیزی داخل حرم به شیوه ای صحیح و با سلیقه انجام گرفته است. در کتیبه کاشی خشتی ایوان بقعه اشعاری به خط نستعلیق موجود است که شامل مدح بانی عمارت و تاریخ 1274 قمری است.

درب خاتم بنا هم توسط میرزا کاظم خان نظام الملک وقف گردیده و دارای تاریخ 1276 ق است. از فعالیتهای عمرانی سالهای اخیر احداث سر درب ورودی محوطه بقعه است که مورد توجه مردم قرار گرفته است.

رواق بزرگی در مشرق حرم داشت و دربی هم از رواق و درب دیگری از حرم هردو درب به جنوب باز می شد. ضریح بقعه از جنس فولاد با روکش طلاست که در سال 1368 شمسی ساخته و نصب شده است.

بقعه متبرکه امامزاده جلیل القدر ابوعبدالله حسین (ع) با توجه به نزدیکی بقعه مزبور به حرم حضرت عبدالعظیم (ع) شهرری و محوطه بزرگ و با صفای آن قابلیت پذیرائی از زوار و جهانگردان در روزهای هفته به ویژه ایام متبرک اسلامی وجود دارد.

ضمناً کتابخانه و فروشگاه از امکانات جانبی این بقعه است که در اختیار علاقه مندان قرار دارد. این اثر به شماره 2313 در تاریخ 1378 به ثبت آثار ملی رسیده است.

پایان پیام/40