وی افزود: کسانی که مجاور ایشان بودند ارتباط نزدیکی برقرار می کردند و کسب فیض می کردند؛ من جمله اهل سنتی که هنوز استقرار قوی نداشتند و در عین حال نظر حضرت را جامع تر و غالب تر می دانستند.
وی ادامه داد: افرادی که به مسجد می آمدند و مسئله خود را خدمت حضرت مطرح می کردند، ایشان کاملا توضیح می دادند و صحت و غلط بودن را با استنباط به قرآن و روایات پیامبر اسلام (ص) بیان می نمودند.
رئیس موسسه آموزش عالی اجتهاد، تصریح کرد: در بین امامان معصومین صلوات الله علیهم اجمعین، امام صادق (ع) در یک زمانی واقع شدند که هر کدام از علماء سایر مذاهب با مراجعه به حضرت ضمن کسب تکلیف، سوال علمی خود را مطرح می کردند و در واقع این آمد و شدها با واسطه و یا بی واسطه صورت می گرفت.
وی عنوان کرد: گاهی برای گرفتن تاییدیه خدمت حضرت شرفیاف می شدند، زیرا سخن امام صادق (ع) برای آنان مهم بوده است؛ البته در بین مردم ، افراد معاندی بودند که تحریک می شدند که با ایجاد ترس و وحشت بین مردم ، باعث جلوگیری از مرجعه افراد به منزل امام می شدند، مردم ایشان را رها نمی کردند و به هر نحوی با واسطه یا بی واسطه خود را به امام می رساندند.
وی در در پایان تاکید کرد: سیطره و عظمت علمی حضرت امام صادق (ع) آنقدر وسیع شده بود که به اطراف منتقل شده بود و همگان همراهی می کردند و می پذیرفتند؛ البته دشمنی هایی صورت می گرفت که حضرت نیز کمال تقیه را در مواردی که لازم بود هم توصیه به افراد مرتبط می کردند و هم خود مراقبت انجام می دادند.
انتهای پیام/
