شعر فوق العاده غمگین عاشقانه عود نیما یوشیج

علی اسفندیاری مشهور به نیما یوشیج شاعر معاصر ایرانی بود. وی بنیان‌گذار شعر نوین و ملقب به پدر شعر نو فارسی است.

خانه خالی است نگهبان سرمست – شعر عود نیما یوشیج

خانه خالی است نگهبان سرمست

با دل شب نه غم از بود و نبود

لیک می دانم در مجمر من

دیرگاهی است که می سوزد عود

با سرانگشتم، لغزیده ز دل،

عود در خانه بیفروخت مرا

آن که از آتش خود سوخت نخست

آخر از آتش خود سوخت مرا.

طرح افکنده و جان یافته ای

می دهد با من او را پرواز.

و درون شبحی زودگذر

می نماید به من او را طناز.

یاسمن ساقی گرم و خندان.

سربرآورده به تن او شده است.

حلقه در بهم ریخته ای

پای تا سر همه گیسو شده است.

همچو ماهی که بسوزد در ابر

می نماید قد افسونگر او.

با نگاهم که به من نامده باز

غرق می آیم در پیکر او.

خم بیاورده به بالا، عریان

پیکرش آمده ز آتش به فرود

آن که می سوزد، آری، روزش

مشت خاکستر می باید بود.

دیرگاهی است که با من مونس

عود می سوزد در مجمر من

و درون شبحی زودگذر

می نماید با من دلبر من.

separator line