سیره سیاسی امام حسین(ع) بر سه اصل حکمت، مصلحت و عزت استوار است

دسته‌بندی: قرآن و معارف
تاریخ انتشار: ۱۴۰۲ مرداد ۱۱, چهارشنبه ساعت ۷:۴۹۰ رأیبدون امتیاز
سیره سیاسی امام حسین(ع) بر سه اصل حکمت، مصلحت و عزت استوار است

مدیرگروه اسلام و مطالعات تطبیقی ادیان پژوهشکده امام‌رضا(ع)گفت: سیره سیاسی امام حسین(ع) بر سه اصل حکمت، مصلحت و عزت استوار است که هر یک الگوی مهمی برای شیعیان و محبان است.

حجت ‎الاسلام و المسلمین دکتر محمد غفوری نژاد در گفتگو با خبرنگار قرآن و معارف خبرگزاری شبستان با گرامیداشت عاشورای حسینی به برخی از ویژگی‌ها و سیره سیاسی و اخلاقی امام حسین(ع) اشاره کرد و افزود: کرامات اخلاقی فراوانی از سراسر زندگی نورانی امام حسین(ع) همچون سخاوت، بخشش، ایثار، کرم و شجاعت در تاریخ ثبت و ضبط شده است.

مدیر گروه اسلام و مطالعات تطبیقی ادیان پژوهشکده امام‌رضا(علیه‌السلام) افزود: ایشان در رفتار سیاسی‌شان، اصولی مهمی را دنبال می‌کردند و خط مشی‌های اخلاقی و حکیمانه‌ای داشته و بر موازینی پایبند بودند.

وی تصریح کرد: یک مطالعه کلی در سیره ایشان نشان می‌دهد سیره سیاسی امام حسین(ع) بر سه اصل حکمت، مصلحت و عزت استوار است که هر یک الگوی مهمی برای شیعیان و محبان است.

حجت‌الاسلام غفوری‌نژاد بیان کرد: اصل اول از سیره سیاسی ایشان، حکمت است؛ ایشان در دوران امامت پدر خویش امام علی(ع) و برادرشان امام حسن(ع) براساس اصل حکمت، نسبت به امام زمان خودشان اطاعت محض داشتند.

وی در خصوص ویژگی حکمت در شخصیت امام حسین(ع) عنوان کرد: هر انسانی موظف است امام زمان خود را بشناسد و از او اطاعت کند و امام حسین(ع) در دوران امامت امام علی(ع) و امام حسن(ع) این گونه بود.

مدیر گروه اسلام و مطالعات تطبیقی ادیان پژوهشکده امام‌رضا(علیه‌السلام) خاطرنشان کرد: در برخی نقل‌ها آمده است وقتی جریان صلح امام مجتبی(ع) با معاویه مطرح شد بر اساس برخی نقلها گویا امام حسین(ع) نسبت به این صلح ابهاماتی داشتند و در این باره با برادر گفتگو کردند و وقتی دیدند ایشان بر امضای صلح نامه مصمم هستند، قانع شدند.

وی گفت: امام حسین در دوره خلافت معاویه نیز موقعیت سنجی کردند و براساس اصل مصلحت، صلاح ندیدند خروجی بر معاویه داشته باشند.

مدیر گروه اسلام و مطالعات تطبیقی ادیان پژوهشکده امام‌رضا(علیه‌السلام) افزود: ایشان در دوران خلافت یزید دیدند که دیگر جای مصلحت نیست و مصلحت باید فدای اصل‌ مهمتری شود و ایشان براساس اصل عزت، در مقابل یزید ایستاد و واقعه کربلا رقم خورد.

وی بیان کرد: با توجه به ظلم و ستم یزید، امام حسین(ع)، حاضر نشد با یزید بیعت کند و حضرت فرمود هرگز دست بیعت ذلیلانه به شما و تن به ذلت نمی‌دهم و مرگ عزتمندانه بهتر از زندگی ذلیلانه است، چرا که زندگی در لوای یزید چیزی جز ذلت نداشت.

حجت‌الاسلام غفوری‌نژاد با اشاره به ویژگی‌های اخلاق سیاسی از نگاه امام حسین(ع) عنوان کرد: یک سیاست مدار نیاز به یک دسته صفات اخلاقی دارد، کسی که حاکمیت سیاسی را بر عهده دارد باید خود را به صفاتی مزین کند و از رذائلی بپیراید.

وی تصریح کرد: امام حسین(ع) در حدیثی فرمودند بدترین رذیلت ها برای فرمانروا سه چیز است: ترس از دشمن، قساوت نسبت به قشر ضعیف جامعه و بخل در جایی که باید بخشش داشت.

مدیر گروه اسلام و مطالعات تطبیقی ادیان پژوهشکده امام‌رضا(علیه‌السلام) اظهار داشت: از ویژگی های اخلاق سیاسی امام حسین(ع) می‌توان به این موضوع اشاره کرد که ایشان وقتی با سپاه حر مواجه شد، سپاه دشمن و حتی اسب‌ها را سیراب کرد؛ در هیچ جای دنیا چنین اخلاقی را نمی توان یافت.

وی گفت: سبک زندگی حسینی را باید در جامعه به خوبی تبیین کرد، متاسفانه گفتگوی کمتری در مورد زندگی 56 ساله امام حسین(ع) وجود دارد و بیشتر مباحث در مورد عاشورا و روزهای پایانی امام حسین(ع) عمر مطرح است.

حجت‌الاسلام غفوری‌نژاد افزود: در خصوص مراودات امام حسین(ع) و معاشرت با اطرافیان و خانواده و مردم کوچه و بازار، در منابع تاریخی مطالب مهمی ثبت و ضبط شده است، پس در کنار بزرگداشت ایشان، باید در خصوص سیره حضرت بیشتر گفتگو کنیم.

وی بیان کرد: از اخلاق فردی امام حسین(ع) نیز صفات و ویژگی‌های زیادی نقل شده است، در این باره یکی از فضایل اخلاقی ایشان که در منابع تاریخی آمده تواضع ایشان است.

مدیر گروه اسلام و مطالعات تطبیقی ادیان پژوهشکده امام‌رضا(علیه‌السلام) عنوان کرد: تکبر صفت پسندیده‌ای نیست و براساس روایات تواضع، قدر و منزلت انسان را بالا می برد و تکبر نیز شان انسان را پایین می‌آورد.

وی تصریح کرد: همچنین از بخشش و جود و کرم ایشان نیز، ماجراهایی در منابع تاریخی ذکر شده است. امام حسین(ع) روزی در مسیری عبور می‌کردند و عده ای از مساکین در حال خوردن نان خشکی بودند و از ایشان خواسند با آنها هم سفره شود و ایشان در کنار سفره دو زانو زد و به دور از تکبر دعوت آنها را پذیرفت و سپس ایشان را به منزل دعوت و آنها را تکریم کرد.

حجت‌الاسلام غفوری‌نژاد اظهار داشت: در باب ایثار و گذشت ایشان نیز روایاتی آمده است؛ وقتی امام حسین(ع) می‌خواست غلامی را که مستحق کیفر بود تنبیه کند، به دلیل اینکه با آیات قرآن، حضرت را دعوت به عفو کرد، او را آزاد کرد.

وی گفت: همچنین یکی از تاکیدات ایشان شاد کردن دل مومنان در راه رضایت خداست، به طوری که ایشان وقتی برده‌ای را دید که با سگی هم سفره شده بود او را در راه خدا آزاد کرد.

مدیر گروه اسلام و مطالعات تطبیقی ادیان پژوهشکده امام‌رضا(علیه‌السلام) عنوان کرد: جود و کرم امام حسین(ع) در منابع بسیار معروف است که گرسنگان را طعام و پول می‌بخشید و بدهی افراد را پرداخت می‌کرد و در مهمان نوازی نیز زبانزد بود و چون شخصیت ایشان چنین مهربان بود پیروان ادیان دیگر نیز احترام ویژه ای را برایشان قائل بودند.

پایان پیام/730
اشتراک‌گذاری

این مطلب برای شما مفید بود؟

بازخورد شما به بهبود کیفیت مطالب کمک می‌کند.

در حال بررسی رأی شما...