نشسته ام کنج سکوت
و خیره گشتم به گرداب فلک
فلک همچون آینه ای صاف
خودش را نشان داد
آوایی به تنم لرزید
گویا
من رخ همان هیچم
که در چرخش گردابش سوختم
و خیره گشتم به گرداب فلک
فلک همچون آینه ای صاف
خودش را نشان داد
آوایی به تنم لرزید
گویا
من رخ همان هیچم
که در چرخش گردابش سوختم
