صدای باران
آرام و بی خبر
بر پیکره خیالی که دیگر نیست
و لبخندی که حالا دیگر خشکیده
در این برهوت اندیشه های پاک
و اندیشه ای که آبستن طرحی دیگر است
تکامل تدریجی معرفت باد
بوی باوری تلخ را
به مشام رویایی خیس
تا بی نهایت می کشاند
بهار1403
آرام و بی خبر
بر پیکره خیالی که دیگر نیست
و لبخندی که حالا دیگر خشکیده
در این برهوت اندیشه های پاک
و اندیشه ای که آبستن طرحی دیگر است
تکامل تدریجی معرفت باد
بوی باوری تلخ را
به مشام رویایی خیس
تا بی نهایت می کشاند
بهار1403
