مرا
حبس ابد کن
میانِ بازوانت
در این جغرافیای محض تنهایی
که اینجا
غیر آغوشت
برای هضم دلتنگی
حصاری نیست...
حبس ابد کن
میانِ بازوانت
در این جغرافیای محض تنهایی
که اینجا
غیر آغوشت
برای هضم دلتنگی
حصاری نیست...

مرا حبس ابد کن میانِ بازوانت در این جغرافیای محض تنهایی که اینجا غیر آغوشت برای هضم دلتنگی حصاری نیست...
بازخورد شما به بهبود کیفیت مطالب کمک میکند.
در حال بررسی رأی شما...