کجاوه

دسته‌بندی: شعرنو
تاریخ انتشار: ۱۴۰۳ اردیبهشت ۱۹, چهارشنبه ساعت ۸:۱۳۰ رأیبدون امتیاز
کجاوه

مرگ‌ با دستانی بی شرم غروب را نظاره می کند اما در پستوهای سرد رفتن در صومعه آغوشت اندکی زیستن مرا جانی دیگر است و کجاوه ای کهنه همیشه مرا از دور صدا می زند نه من هنوز در آن دستان سرد به تو...

مرگ‌
با دستانی بی شرم
غروب را نظاره می کند
اما
در پستوهای سرد رفتن
در صومعه آغوشت
اندکی زیستن
مرا
جانی دیگر است
و کجاوه ای کهنه
همیشه مرا از دور صدا می زند
نه
من هنوز در آن دستان سرد
به تو می اندیشم
شاید گمشده ای فرا رسد
شاید...
اشتراک‌گذاری

این مطلب برای شما مفید بود؟

بازخورد شما به بهبود کیفیت مطالب کمک می‌کند.

در حال بررسی رأی شما...