در اندک زمان،عمری در زندگی ام جای
بی آنکه همدم و همراه من در سرای
سایه ات پر گشود بر تن و روانم
بی اختیار در خاطر،تا نفس در جانم
به دنبال تو گردم در کوچه خلوت باغ ها
شاید بار دگر بینم آن قامت و چشمان
زیبا
تو رفتی از این دیار و مرا حیران و پریشان
دلتنگم از دوری تو ای سرو خرامان
آرزو و امید من آن تا که هستی در جهان
خوشبخت و شیرین کام به سر، این عمر گران
