شمیم بهار 104

دسته‌بندی: شعرنو
تاریخ انتشار: ۱۴۰۳ اردیبهشت ۲۱, جمعه ساعت ۱۸:۰۸۰ رأیبدون امتیاز
شمیم بهار   104

هوای دشت سینه ام پر ز عطر بهاران بود به باغ اندیشه ام ایستاده چون چناران بود بودم به سر دوان وبا خیال او مدهوش که از شمیم خوشش مست و هواران بود بر آمد است ندای سروش که ای آدم ها نیست همیشه بهار بر دل...

هوای دشت سینه ام پر ز عطر بهاران بود
به باغ اندیشه ام ایستاده چون چناران بود

بودم به سر دوان وبا خیال او مدهوش
که از شمیم خوشش مست و هواران بود

بر آمد است ندای سروش که ای آدم ها
نیست همیشه بهار بر دل چرا مهاران بود

دل بسته ام با نظر که آمد در نظر گاهم
چو اشتیاق به دیدنش آشوب انتظاران بود
21 2 1403 آهی
اشتراک‌گذاری

این مطلب برای شما مفید بود؟

بازخورد شما به بهبود کیفیت مطالب کمک می‌کند.

در حال بررسی رأی شما...