طلوعِ ابری من

دسته‌بندی: شعرنو
تاریخ انتشار: ۱۴۰۳ اردیبهشت ۲۱, جمعه ساعت ۲۳:۰۶۰ رأیبدون امتیاز
طلوعِ ابری من

چرا گشته تمام آسمان آبی از من سرد مگر کردم طلوعی جز به پایان تمامِ درد سخن‌ها گرد یک عصیان تلخ در سینه‌ام گشته مگر ابر سخن آید برون از سینۀ این مرد نوشتم من تمام حرف‌های دل بر این دفتر نگفته جوهرم...

چرا گشته تمام آسمان آبی از من سرد
مگر کردم طلوعی جز به پایان تمامِ درد
سخن‌ها گرد یک عصیان تلخ در سینه‌ام گشته
مگر ابر سخن آید برون از سینۀ این مرد
نوشتم من تمام حرف‌های دل بر این دفتر
نگفته جوهرم حرفی به سان خنده‌های فرد
منم آنکس که کرده بر وجودش رخنه‌های بد
که رومی کی کند رنگ اتاقش را به رنگ زرد
تو کردی خود فدای من که گشتی روزکی با من
طلوعم؛ ابر می‌خواندم ولی پنهانم هم می‌کرد
اشتراک‌گذاری

این مطلب برای شما مفید بود؟

بازخورد شما به بهبود کیفیت مطالب کمک می‌کند.

در حال بررسی رأی شما...