تصویرِ آینه پرسید:
کیستی؟
گفتم:
من ار که نباشم تو نیستی.
تصویرِ آینه گفت:
این چه مُهمَل است
سنگی زدم بر آینه
تصویرِ من شکست...
پرسیدم از خدا
که خدایا تو کیستی؟
گفتا من ار که نباشم تو نیستی.
گفتم به طعنه به او
این چه مُهمَل است
سنگِ اجل بر آینه ی جسمِ من نشست...
آمد ندا ز خدا سویِ بندگان
عکسِ رُخَم در آینه افتاد و شد جهان
در موعدش چو آینه را سخت بشکنم
روشن شود (حقیقتِ مطلق) فقط منم...
حمید گیوه چیان
کیستی؟
گفتم:
من ار که نباشم تو نیستی.
تصویرِ آینه گفت:
این چه مُهمَل است
سنگی زدم بر آینه
تصویرِ من شکست...
پرسیدم از خدا
که خدایا تو کیستی؟
گفتا من ار که نباشم تو نیستی.
گفتم به طعنه به او
این چه مُهمَل است
سنگِ اجل بر آینه ی جسمِ من نشست...
آمد ندا ز خدا سویِ بندگان
عکسِ رُخَم در آینه افتاد و شد جهان
در موعدش چو آینه را سخت بشکنم
روشن شود (حقیقتِ مطلق) فقط منم...
حمید گیوه چیان
