تراشه های سوخته

دسته‌بندی: شعرنو
تاریخ انتشار: ۱۴۰۳ اردیبهشت ۲۴, دوشنبه ساعت ۹:۳۳۰ رأیبدون امتیاز
تراشه های سوخته

... وقت آن نیست یکی به صلح برخیزد ؟... بین تب تبر،و تن درخت هر تبر که فرو می آمد تراشه ای... از اندیشه ی ننوشته درخت پراش می کرد بر زمینی که از باور ماندن تهی بود چون صفر تراشه ها ،آن تخیل...

...
وقت آن نیست
یکی به صلح برخیزد ؟...
بین تب تبر،و تن درخت
هر تبر که فرو می آمد
تراشه ای ...
از اندیشه ی ننوشته درخت پراش می کرد
بر زمینی
که از باور ماندن تهی بود چون صفر
تراشه ها ،آن تخیل های کال
زمین آن به خواب رفته ی ،گریه های بی خوابی
این کودکان معصوم را پذیرا شد
آسمان تا این معصیت تهی را دید
بغض های پیرش را
صاعقه ای کرد
نه به حجم کدورت تبر
درخت سوخت ....
و صلحی سبز و آرام سر بر آورد
با شاخه هایی که ، از تبر آکنده بود ...
اشتراک‌گذاری

این مطلب برای شما مفید بود؟

بازخورد شما به بهبود کیفیت مطالب کمک می‌کند.

در حال بررسی رأی شما...