عشق و هوس

گله تا کی کنی از من که چنین عشق خطاست
گله منهم ز تو دارم دل من بردی رواست؟

شدم عاشق چه کنم بوده که تقدیر چنین
کار من نیست که عاشق شده ام کار خداست

از چپ و راست ملامت بکنندم شب و روز
که چرا عاشق آنم که ندانم به کجاست

قصه عاشقی مکتوب دفاتر شده چند
نوبت ما که رسید اینهمه دعوا سر ماست

پرس و جو تا که کنم یار کجا رفته کنون
دل بدین سینه بکوبد که از اول اینجاست

بر لب برکه روم ماه رخت هست در آب
بر سر کوه روم ماه رخت آن بالاست

عشق من هست مقدس نه هوس هست و فریب
بین عشق و هوس البته شنیدی دعواست