باید بکشم

رفتنت بستر آهیست که باید بکشم
مثل تاوان گناهیست که باید بکشم

ناگهانی سفرت درد بزرگیست دلا
عکس یاد تو پناهیست که باید بکشم

بی تو انگار که چشمان فلک تاریک است
نقش رنجیده ماهیست که باید بکشم

رسم خوبان سفر از خاک به دیدار گل است
سهم من محنت راهیست که باید بکشم

در فراقت دل آئینه من طوفانیست
بی تو این مرگِ نگاهیست که باید بکشم

التیام غم دریا شده در دفتر دل
رسم چشمان سیاهیست که باید بکشم

رنج پنهان من انگار که راز نفس است
این نفس شام تباهیست که باید بکشم