بی وفا

با چه رویی در مقابل بی وفایی می کنی
در حضور و دیده من دلربایی می کنی
شعر های نامه گونه تا توان داری بده
تا که روزی مردمی را در هوایی می کنی
با قلم های نمادین سر به سر با من نگذار
در غزل من شاهم و تو در گدایی می کنی
در همان روزی که مجنون بوده ام بهر دلت
در مقابل با منم بی اعتنایی می کنی
دلبرا با بیت های کوچکتر سر می کنی
این مزاح است در غزل داری خدایی می کنی
در سفر باشد ،سوار کشتی او شده‌ایی
گوییا در دلش تو ناخدایی می کنی
با دو بیت و یک لقب هرگز نباشی شاعری
آوخی تو با نظر خود را نمایی می کنی
با غزل هایم تا می توانی برقص دلبرا
چون فقط با وزن من تو هم نوایی می کنی
نازنینا این نوازش در دل محراب نبود
با دگر بنشین و با او همسرایی می کنی