توکل

غزل توکل
چرا امن یجیبم بی اثر شد
چرا آه دل ما بی ثمر شد
تفأل می‌زنم بر شعر حافظ
چرا فال منو دل بسته‌تر شد
شبی با یاد تو خوش بودم ای دوست
چرا این شام زیبایم سحر شد
یقین تیر خطا باعث شد ای وای
که مرغ استجابت تکه پر شد
دل رنجور ایتام از چه خستیم
همین اعمال ما خود باب شر شد
ز بس گفتیم کذب و غیبت آری
کمیت روزی ما ‌لنگ تر شد
جرس در گوش دل می‌خواند از مرگ
کجا شد توشه ای وقت سفر شد
ز طغیان بد بی بندو باری
اساس زندگانی سست‌تر شد
ز بس تیر نگاه ما خطا رفت
به دل افکار شیطان کارگر شد
نبوده چون توکل در همه کار
از این رو کارهامان ‌سخت تر شد
پی اصلاح عیبت کوش مداح
نگو از چه دعایم بی‌اثر شد