صوتِ مصوَر

کشیدن پرده ی مترواش شده از شهوت
داستان یک دوست داشتن بی انتها
هُرمِ نزدیکی به عریانی بدنی پر از حلاوت
درِ گوشی حرف زدن باهم از تمامی راز ها
وقتی سخت اشک میریزم و پر از توام
وقتی سخت امیدواری در این تردید
گرمم به سردی سختِ مرموز شانه ها
گرمم به تو مثل انتهای این شعر سپید
نبضِ نزدیکِ نفس ها پشتِ تاریکی اتاق
بعد از تزریقِ ساعت ها بوسه
یک هتلِ کهنه در حومه
به کلِ شهر که این روزا پر از جاسوسه
شک به دنیا،تکیده به اعتمادِ عاطفه ی یکدیگر
غرق در این پرسش که تو واقعی هستی یا یک رویا؟
شک به دنیا در میانه ی شهریور
تکیده به صوتِ مصورِ صدایت که زیر لب می گفت:
نگران نباش عزیزم ، من تا آخرش اینجام
خیره به تک درخت تنهای پشت پنجره
بعد از تزریقِ ساعت ها بوسه
گرمم به تو مثل انتهای این شعر سپید
به کل شهر که این روزا پر از جاسوسه
فائزه کیانی فر