شهید جمهور

آنکه بوی شاهد عدل و داد، سوی آسمان پرید از این بناد. در آسمان‌ها پر زد به خدمت پرداخت، مردی از جنس مهر و از عشق ساخت.
یک شب، در میان مه و دود گم شد، قلب‌ها لرزید و اشک‌ها رام شد، مفقود الاثر، در دل شب گم شد..
وقتی خبر شهادتش رسید به گوش، همه دانستند، که او رفته به خروش.
در آن سرزمین که فرشتگان نیز به سجده درآمدند، جایی که عشق و امید در هر گوشه‌ای جاری شدند.
او که مانند شیر در میدان نبرد بود، با شجاعت و قدرت، دلیر و مستحکم ستود.
نامش در تاریخ به عنوان قهرمان ثبت شد، یادش همچون نوری در دل شب تابان شد.
اکنون که در میان ما نیست، ولی روحش زنده است، در قلب‌هایمان، جایی که هرگز فراموش نمی‌شود.
او در خاطراتمان، همچون ستاره‌ای درخشان، برای همیشه می‌درخشد، همچون الماسی در آسمان.