فراموشی

با خود میگویم
به او بی اندیش
و بنویس
بهترین تراپی در قرن ها
و متاسفانه
در گذشته که به او می اندیشیدم
کلمات جملات همه گی بی پایان بودند
و اما اکنون
حتا نمیتوانم کلمه ای را بیابم که او و خاطراتش را برایم تداعی کند
فراموشی درد عجیبی ست
در حین درد افرینی درمان نیز میکند
وجودش را خواهانی
و ناچار آن هنگام که خود را بروز میدهد
یک دم وجودت را ارامشی هراس انگیز در بر میگیرد