شاکیِ آفریدگار 1

درود بی کران ...
بر اندیشمندان گرام ، ادیبان والامقام ، ژرف اندیشانِ بی تعصب، پژوهندگان بی ادعا و جویندگان حقیقت...
به لطف حضرت عشق مفتخر شدم از تک تک آیات کتاب برتر خلقت در حد توان رمزگشایی کنم و آنچه را اذن کتابت داشتم درج و یافته هایم را انشاء کنم تا شروع املای بزرگانی گردد که ثبت تاریخ بی تاریخ شود . یکی از برترین آموزه هایم از اسرار قرانی مقام پر برکت ( زن ) نزد یزدان بود که کمتر به آن پرداخته شده
و متاسفانه با افترا به ذات اقدس الله مسائلی را مطرح کرده اند که بازیچه و دست آویز عاقلانِ جاهل به اصالت حق شده است . لذا لازم دانستم دغدغه های نابجای عدم رعایت عدالت در خلقت زن و مرد را به صورت مثنوی جداگانه ای در دفتری به نام ( شاکیِ آفریدگار ) گرد آوری و تقدیم فاشقان سلطان کنم که امیدوارم پس از آگاهی از عدالت عادل مطلق ضمن استغفار ، تعهد به بندگی و اطاعت محض بی همتا را گزینیم ، و از حق آفریدگارمان دفاع کنیم( هر چند نیازی به دفاع ما ندارد) ولی بی انصافی است که از چنین سلطان زیبایی دفاع نکنیم .

بابِ اوَّل:


شکایت کرد زنی از کردگارش
همانا شاکی بود از روزگارش
چرا سهم زنان را نیمه کردی
دو زن را حد مردی بیمه کردی
چه سان بادا چنین عدلی گرامی
سِزاور است که نامیم بی مرامی
چه دارد حکمتی زین گونه چیدی
زنان را نیمه ، مردان را رشیدی
شهود و ارث و سهمِ خون بها را
به مردان کامل و نیم دادی ما را
نه اذن جنگی داریم تا بجنگیم
نه اذن رهبری ، تا عهدی بندیم
تحکُم کردی طاعت همسران را
نکردی هیچ زنی ، پیغمبران را
امامت را نهادی خاص مردان
فقاهت اجتهاد را دادی آنان
اگر فرقی نهادی بین خلقت
چه حکمت طلعتم افتاده علت
حدوداً صد خطا بِشمرد خدا را
نمی‌داد فرصتی یابد ندا را
میانِ گفتگو خوابش گران شد
پذیرفتند شکایت شادمان شد
به امر قاضی دادگاهی به پا شد
عیان گردد که این و آن چه ها شد
شهِ عالم نشست بر تخت شاهی
شدند دعوت شهودان بر گواهی
کتابت ها شروع شد امر دادیار
شکایتهای زن را خواندند از یار
رئیس دادگاه یزدان پاک بود
شکایتهای شاکی جنس خاک بود
به دستورش تمام خلقت او
شدند دعوت که بیند حکمت هُو
به امر کردگار جبرئیل وکیل شد
بجای زن جواب از بی بدیل شد
وکالت نامه را امضا نمود زن
نشست در جایگاهِ فوقِ برزن
قرائت شد شکایت‌های شاکی
که رب العالمین صد کرده خاطی
سوال از یک ز یک شد ابتدائی
قضاوت قاضی خواهد مقتدایی
چرا سهم زنان را نیمه کردی ؟
دو زن را حد مردی بیمه کردی
جوابش اینچنین داد مالکِ جان
به نام رب جانداران و بی‌جان
ز آدم خواست که پا خیزد شهادت
بگوید آن چه را هُو داده غایت
به او گفت بدو خلقت جان گرفتی
به اذن ما شدی فوق شگفتی
سرشتت را زخاک خُشک سرشتیم
بگو در بطن خاکت آن چه کِشتیم
چنین گفت آدم خاطی به قاضی
به نام رب مَرضی ربِ راضی
نهادی آن چه زیبا بود سرشتم
چهار طبعِ فرا دادی به خِشتم
نهادی طبع صفرا تا بجشوم
میان زهر و شهد شربت بنوشم
قوا گیرم کنم طاعت خدا را
بسوزانم حریصِ بی حیا را
به سودایی سرشتی طبع سَرتر
کنم احساسِ حسِ فوق بَرتر
اگر صفرا شود غالب تَنم را
مدد گیرم ز سودا ماتَمم را
فزودی بلغمی دیگر طَبَم را
نسوزاند طبع صفرا تنم را
طبعِ دم را سراسر کردی بر دَم
تعادل گر کنم گویم که مَردَم
تعادل در دَمم را زر گزیدی
مزین عشق زن گوهر گزیدی
تکامل را نمودی هدیه ی زن
که تکمیل گردد آنگه عزتِ مَن

.....ادامه دارد


6 خرداد 1403
طبیب حافظ کریمی( لسان الحال )