صبح می آید

صبح می آید، مرا جان می دهد

شعرهایم، بوی باران می دهد

صبح آمد تازه تر از بوی گل

رونمایی می کنم از روی گل

صبحِ ما ، سرشار حس بودن است

جاده های عشق را پیمودن است

شب به عمر خویش، پایان می دهد

زیر پای لحظه ها جان می دهد

صبح آمد، باز کن دروازه را

عاشقی کن این حضور تازه را