زندگی

واژه ها ریخته در کاسه ی مغز
قلمم منتظر فرمان است
و درِ قلبِ سفیدِ کاغذ باز شده
همگی چشم به چشمان دلم دوخته اند
من به دیوارِ ایده خیره شده
می خواهم
درد و فقر و مرگ
را خط بزنم
قاتل و سارق را نیست کنم
موضوعی شاد گزینم امروز
و چهل روز گذشت
کاسه ی چینی مغزم بشکست
زلزله آمد و دیوار شکست
کاغذم دَر را بست
قلمم امر مرا امر نمیداند اینک
گویی من با خط زدن تاریکی
نور را خط زده و خود خبر ناداشته ام
و
به قول سهراب
گر کرم نبود
زندگی در پی چیزی می گشت