هرچند که خار سر راهم مهدی
وز کرده خود غرق گناهم مهدی
امید من این است که ای ابر کرم
هر لحظه کنی تو یک نگاهم مهدی
تا جان بدهم ز شوق در عرصه وصل
من تشنه یک نیم نگاهم مهدی عمریست که از جهالت فهم خودم
در پیله جرم و اشتباهم مهدی
بخشا که شکستم همه دم قلب تو را
با جرم و گناه و اشتباهم مهدی
از بس که اسیر خواهش نفس شدم مغضوب همین خواهش و آهم مهدی در محضر تو امام بر حق زمان
از کرده خویش عذر خواهم مهدی
از درگه خود مران که عمری به خدا
من عبد همین بارگاهم مهدی
روزی که دعای من اجابت بشود
من غیر تو از خدا نخواهم مهدی
با کوه پر از معصیت و بار گناه
در پیش کرامت تو کاهم مهدی
تا تذکره کرب و بلایم بدهی
من منتظر و چشم به راهم مهدی
