1) گؤ کیل واخۊشتأٚ دئه دس بکش
2) گؤ بیگینته منده وألیشت
3) خۊنِ خرشهٚ ورأشیه بئشت
4) مأفه دبسته سۊم ۊ زانۊ ۊ غاب لافند دکشه
5) گؤ گۊره ۊ بشکسه شاق دئه فأکش
6) درازه سندیٚ گریه جی فکلأشت،
7) أندی پاچ خنده بدۊوآدۊ دأشت؟
8) دئه لاچ گؤ آدمۊن دیل گؤ وانشۊٚ تیر بکشه
18 دی 1402 تهران سروده: بابک رضایی آسیابر
برگردان از گیلکی(دیلمی)به پارسی
گاو(4)
1) از پیمانه گاو خشکیده دیگر دست بردار
2) گاو گوساله سقط شده خود را لیس زد که خشکش کند(تیمار کند)
3) شیر نخست پس از زایمان هم زده با خونی به وعده بهشت است
4) کشکک و ساق پا و سُم را با ریسمان محکم بر تخت روان ببندد(کنایه)
5) با نعره گاوی و شاخ شکسته خود دیگر مانع نباش
6) زندگی طولانی با گریه خراش و تراش داد
7) خنده کوتاه این اندازه دویدن های بی شمار داشت؟
8) دل آدم ها با نشان گاو ولی شبیه گاو نبوده درد بکشد.
18 دی 1402 تهران سروده: بابک رضایی آسیابر
