کوی بی نشان

رفتی که من با خاطراتت مبتلا باشم
بگذر ز شهر خاطرم دامن کشان گاهی

از یاد بردی عاشق و رویای بودن را
بر گور رویاهای من آبی فشان گاهی

با اشک دیده ات اگر دلتنگ من شدی
بشکن صیام دیده را وقت اذان گاهی

یادی کن ای عاشق کش ، ای دلخواه
از مرد سرگردان کوی بی نشان گاهی

ساعت گشت از وعده دیدار ما هر روز
فرصت تبانی کرده با دور زمان گاهی