شیرینی‌ی فرهاد

خونم‌ را
در شیشه می‌گیرم تا
خون ترا؛
در شیشه نگیرند
حق داری
بر ویرانه‌ی دل من؛
خانه نسازی
این دل؛
آباد شدنی نیست

آبادی چشمت
شیرینی ِ فرهاد است

محبوب من
نفس‌هایم
دلتنگ نگاه تواند
باشد می‌روم
خدایی کن و
کوهِ نرسیدن‌ها را
به پای من؛ ننویس
1401 01 14 23:15