زخم زبانی مزن ای نیش جان
نوش کنم زهر تو را بر دهان
عقرب جراره شدی ای سفیر
تلخ تر از کام من اینک زبان
رفته ام از هوش حواسی نماند
باد ، بفرموده که افرا بمان
گفتمش ای باد تو هم می روی
نیست ثباتی دگرش این جهان
می روم از کوی تو با سنگ دل
شیشه عمرم بشکست در زمان
................. .. .........................
رد سکوتم را
از نسیم بگیرید
آنگاه که آرام
لابه لای گیسوان افرا می وزد....
.................................................
گاه ، باید که کمی رنگ جماعت بشویم
بار رسوائی به دوش کاش ملامت بشویم
قصه سنگ و دیوانه و عاقل مثل است
یوسفی در کف چاه بنده طاعت بشویم
........................................
خرمشهر
10...3.... 1403
نوش کنم زهر تو را بر دهان
عقرب جراره شدی ای سفیر
تلخ تر از کام من اینک زبان
رفته ام از هوش حواسی نماند
باد ، بفرموده که افرا بمان
گفتمش ای باد تو هم می روی
نیست ثباتی دگرش این جهان
می روم از کوی تو با سنگ دل
شیشه عمرم بشکست در زمان
................. .. .........................
رد سکوتم را
از نسیم بگیرید
آنگاه که آرام
لابه لای گیسوان افرا می وزد....
.................................................
گاه ، باید که کمی رنگ جماعت بشویم
بار رسوائی به دوش کاش ملامت بشویم
قصه سنگ و دیوانه و عاقل مثل است
یوسفی در کف چاه بنده طاعت بشویم
........................................
خرمشهر
10...3.... 1403
