عشق و جفا

تو بی تابی و همه آه ،در تبریزِ تا بت
فغان از آهی و آه از لبریزِ نگاهت
نکن از شهریار دوری ،ای بی کفایت
به این قبله قسم ،عشق افروزِ جفایت