چشمه امید

آسمان را مهلتی دادی ببارد حال ما
حال ما سرخوش به باران اندر آن احوال ما
احوال ما بنگر زمین است تشنه باران خدا
باران خدا بین زِ سر لطف. همین اقبال ما
اقبال ما بود سیرتی از رحمت و لطف خدا
لطف خدا بر دل ماست پیر و جوان آمال ما
آمال ما را چون ستاره روشنایی این زمین
این زمین سیراب کردی بینش و اعمال ما
آسمان شور و سروری ارمغان داده به خاک
به خاک و باغ و بُستان سبو فکن غزال ما
غزال ما سرچشمه ای که مارینا و آب است
آب است غریب چشمه امید که بود اجلال ما