صیاد

دیدار ِ لبخندت عجب رُخداد ِ خوبی می‌شود
بی‌شک خدایِ خالقت قناد ِ خوبی می‌شود

دل از نجیبان برده ای با دام ِ لب های تَرت
بادام ِچشمت بی هوا استاد ِ خوبی می‌شود

شلاق ِ گیسو را مزن بر جان ِ بی آزار ِ باد
با رقص ِآن فهمیده ام جلاد ِ خوبی می‌شود

با گرگ چشمانت اگر در شهر جولان میدهی
در صید میشم شک نکن صیاد خوبی می شود

هر صخره ای با دیدنت از عمق ِ جان فریاد زد
این سنگ ِخارا با غمش پولاد ِ خوبی می شود

در چهره ام لبخند و در دل بغض ِ ناجورم ببین
رخ در تظاهر کردنش شیاد ِ خوبی می شود

در روز ِ میلادم کسی با خنده می گوید به من ؛
لیلا برای ِ درد ها همزاد ِ خوبی می شود