مترسک

تو این خرابه تو شوکم
نگام پر از حس شَکه
تو این حصار لعنتی
تنهائه دل ، تکه تکه

ولم بکن حال خراب
تو هم شبیه ساعتی
به عمر و دنیای دلم
وقاحت خیانتی

(من ترسیدم از سایه مو
دنیا پر از آدمکه
نمی دونم تو مزرعه
آدمه یا مترسکه)

سرم به دار تنه خب
از آسمون کنده شدم
مسخره ی خاکِ تنم
گریه شدم، خنده شدم

نمی دونم نمی دونم
دلم تو موج نعمته
یا نعمتاش همش غمه
فقط حصار و زحمته

(من ترسیدم از سایه مو
دنیا پر از آدمکه
نمی دونم تو مزرعه
آدمه یا مترسکه)

نیکتا